Kerk en kink, Christelijkheid en homofilie

kerk en kink


Ik ben weliswaar Christelijk opgevoed maar toen ik op mijn 14e een echt e-nor-rum christelijke man (3x per week naar de kerk) zijn persoonlijke god hoorde ‘verbeteren’, toen heb ik voor mijzelf dat machtsbolwerk ‘kerk’ een beetje los gelaten (zijn redenatie was: “Ik hoef mijn naaste niet lief te hebben want die buurman is in Marokko geboren, dus hij is mijn nááste niet!”)…

Aan de andere kant sta ik er duidelijk voor open dat mensen steun kunnen vinden in hun persoonlijke spiritualiteit.
En ik kom met enige regelmaat kinksters tegen die met zichzelf in de problemen komen door -laat ik zeggen-: de ruzie tussen wat hun hoofd vind dat zij zouden moeten geloven en de richting van hun hart, of de dingen die hun bekken graag wil beleven.
Lees verder

Kink is altijd al politiek geweest en het heeft ook politieke consequenties

Genieten is politiek!


Mijn persoonlijke mening

In discussies over kinky seks gaat de public shaming van anders-dan-gebruikelijke seks vaak gewoon door. Regelmatig wordt de kinksters verweten dat “kinksters niet politiek bewust zijn”, dat kink niets met politieke bewustwording van doen heeft.

Als ik hoor: “I’d rather shout to you than educate you” dan maak me zorgen over ons gezamenlijk.

Want als we namelijk iets beter kijken dan zijn er best veel politieke aspecten aan kink, zowel aan de pro-kinkster, als aan de anti-kinkster kant. Lees verder