(BDSM)relaties en ‘Narcisme’

SMijten met de ‘Narcisme’-‘diagnose’

Question
Er zijn wel héél erg veel narcistische mannen met BDSM bezig he? (als ik de discussies op Fetlife.com zo lees)
Answer:
Ja, als je soms zo op Fetlife rondleest dan lijkt er echt een overmatig aantal ‘Narcisten’ in de scene… Terwijl onderzoek dat niet laat zien!


(BDSM)relaties en ‘Narcisme’

Inderdaad als je zo op Fetlife door de discussies over BDSM-relaties leest dan lijkt er echt een overmatig aantal ‘Narcisten’ in de scene. En ik zeg niet dat ze er helemaal niet zijn. Maar ik zou daar roch wel graag wat meer over zeggen. Want als je naar onderzoek kijkt dan lijkt dat toch niet te weerspiegelen dat er meer persoonlijkheidsstoornissen zijn in de BDSM-scene.

OK, ik geef toe. Ik heb eigenlijk best een lastige relatie met “diagnoses”.
Ik hou al niet erg zo van ‘kookboek-therapie’ (dit is het labeltje dus de therapie moet volgens dit-en-dat recept) en ook al helpt een degelijke diagnose soms wel om haalbaarheid en onhaalbaarheid van behandeldoelen beter in te schatten. Maar ik heb al helemaal een broertje dood aan diagnoses die gesteld worden door leken.

Neem alleen al het aantal zogenaamde ‘seksverslaafden’ dat ‘gediagnostiseerd’ wordt door de partner die minder zin heeft in seks…

PraatmetHans.nl

Ik hou niet zo van ‘diagnoses’ door leken. Dan heb ik namelijk liever leken-‘diagnoses’ zoals “eikel” of “hufter”. Dan is het namelijk ineens ook relationeel een stuk duidelijker. “ik vind jou een eikel” is duidelijk persoonlijk. “Ik vind jou een narcist” (of “ik vind je ‘depressief'”, “ik vind jou ‘getraumatiseerd'”, “volgens mij heb jij een ‘paniekstoornis'” en nog wat andere ‘diagnoses die tegenwoordig wel errug losjes door mensen worden opgeplakt), dat soort diagnoses krijgt een zweem van ‘objectiviteit’:
“Hij is een Narcist, dat is gewoon zo.”

En verder gaat het gesprek ineens niet meer over het gedrag van iemand. Het gaat over de persoon.
“Zo is hij (en zo blijft hij ook)”, en niet: “Zo doet hij (in deze situatie of in deze relatie)”.

Ik denk dat het bij relatieproblemen en BDSM-relatieproblemen belangrijk is om juist ook naar de situatie en de relatie te kijken. Ik noemde eerder al dat het zogenaamde ‘narcistische’ gedrag aan de éne kant van de relatie soms samen kan hangen met het gedrag van de partner aan de andere kant van het verhaal (lees ook: Een post voor Echo, de partner van Narcissus?).


Een diagnose heeft een therapie als doel

En een persoonlijkheids stoornis, (zeker NPS) daar is ook niet makkelijk iets aan te doen. De diagnose is al niet makkelijk te stellen. Maar het zal duidelijk zijn dat er dus wel iemand last moet hebben van die ‘stoornis’ in de persoonlijkheid alvorens je er een “persoonlijkheidsstoornis” van kan maken… (en in het geval van narcisme is het meestal niet de narcist die dat hardop zal zeggen). Juist het label ‘narcist’ is daarom ook vooral stigmatiserend en weinig nuttig. Het draagt niet echt bij aan een oplossing anders dan “vertrek zolang de schade nog beperkt is”. En dat hoeft ook géén slecht advies te zijn maar dat kan je dan beter direct zeggen.

Juist omdat het relationele aspect er uit wordt gehaald, juist doordat één van de partners de ‘therapeut‘ wordt en de ander de (onwillige) ‘patiënt‘, juist daardoor compliceert de relatie in de richting van een ongelijkheid die toch al groeiende was in de relatie.

Hans West

Het is bij de beschrijving van het ‘narcistische gedrag’ vaak makkelijk om te denken: “run don’t walk!” En dat is regelmatig nog niet eens zo onverstandig! Maar dat doet juist de partner in dergelijke relaties vaak niet. Die gaat niet aan de slag met verantwoordelijkheid maar gaat juist aan de slag met de verontschuldiging. “Ja, hij gedraagt zich als een hufter maar hij heeft een moeilijke jeugd gehad waardoor hij nu zo is”. Als jij jouw partner als ‘narcist’ weg zet dan ben je eigenlijk gelijk niet meer bezig met je eigen grenzen. Iemand gedraagt zich naar jou als een hufter en jij geeft geen grenzen aan maar je gaat aan de slag met de genezing van die hufter (klinkt ineens minder logisch toch?… als je “narcist” vervangt voor “hufter”).

No Victim blaming!

Voor alle duidelijkheid: ik zeg dit niet om nou de “Echo” in de relatie een beetje te gaan zitten beschuldigen. Dat is victim blaming en daar ben ik niet van.
Nee, ik denk alleen wel dat het hen aan alle kanten kan helpen om die ‘narcisme’-‘diagnoses’ los te laten en te vervangen door directere en persoonlijkere beschrijvingen van het gedrag. Dan doet het wèl even méér pijn maar dat helpt wel om scherper te kijken naar de relatie-problemen aan twee kanten van een dergelijke relatie.
Het helpt om verantwoordelijkheden in beeld te krijgen. Het helpt om het patroon te laten oplossen in plaats van herhaling.


Praktijk

Even wat praktijk voorbeeldjes…

Bijvoorbeeld de mensen aan de D-kant van BDSM-relaties die zich soms als een eikel gedragen.
In een aantal gevallen gedragen mensen zich als een eikel omdat ze nog niet zo goed weten wat dominantie nou eigenlijk is, in BDSM-context. Een beetje vergelijkbaar met problemen bij mensen die zich laten informeren door porno: als je jouw kennis over seks alleen uit porno-filmpjes haalt, dan is de kans aanwezig dat je zonder overleg jouw sekspartner begint te wurgen of dat je probeert om zonder lube van alles in allerhande lichaamsopeningen van iemand te schuiven… Niet omdat je een hufter bent maar gewoon omdat je slecht geïnformeerd bent en denkt dat dat zo hoort. Als jij jouw informatie over BDSM-dominantie haalt uit pulp als ‘fifty shades’ of de stoere snoeverij verhalen van sommige ‘echte dominanten’ op Fet, dan denk je al snel dat fouten toegeven ‘niet dominant’ zou zijn. Dat onzekerheid ‘niet dominant’ zou zijn.  

“Een ‘echte’ Domly Dominant gedraagt zich als een hufter!”

Dan ga je al gauw denken dat je ‘gelijk’ moet hebben als dominante partner. Pijnlijke mensjes vaak, uiteindelijk. En soms zelfs ook best relatief gevaarlijk voor mensen die graag opkijken naar hun partner.

Soms is “hufterigheid” gewoon stomweg: slecht geïnformeerd zijn…

Hans West

De verantwoordelijkheid van de sub

Het is vaak best verstandig om (voor je gaat spelen) eens te onderzoeken: Snapt jouw Dom(me) dat BDSM-relaties gelaagd zijn? Ik heb daar eerder over geschreven in “Het taart-model van West betreffende BDSM-relaties”.
Wat ik altijd zeg: in de ‘taart’ van een BDSM-relatie zit een topping-laag is met lekkere bittere ongelijkwaardigheid, maar dat die gesteund wordt door een onderliggende laag, een cake van gelijkwaardigheid waarin je de grenzen af spreekt.
De safewords die je afspreekt, en de grenzen die je afspreekt samen, die zijn om veiligheid te bewaren in de relatie. En meer en meer wordt duidelijk dat juist veiligheid één van de belangrijkste elementen is in (BDSM)relaties en liefdesrelaties. Als je die niet beiden weet te garanderen naar elkaar, dan wordt het moeilijk om er op de lange termijn iets gunstigs van te maken.

Mocht jouw dominante partner zich daar nog niet zo in hebben ingelezen dan hoop ik dat je als onderdanige partij eist dat dit binnenkort wel gaat gebeuren. Voor jullie relatie, voor jouw eigen veiligheid en genot en ook voor zijn eigen lange termijn plezier. Daar leg ik graag dingen over uit. Maar waar het om gaat is dat mensen soms de mogelijkheden van de dominante rol niet zo goed kunnen dragen. Die verantwoordelijkheid en die mogelijkheden die zijn gewoon te zwaar voor ze.
Een favo quote van mij in dit verband is:

Power corrupts… Absolute power corrupts absolutely…

Management Quote

Geen ruimte meer over voor topping

Aan de andere kant zie ik juist in langer durende relaties ook dat er zo véél lagen kunnen zitten in de ‘cake’ dat er nauwelijks nog plaats is voor topping. Aspecten als kids, hypotheek, financiën, dagelijks gedoe als koken, opruimen en schoonmaken van het huis of van de kinderen kosten zo veel tijd en energie dat er niet meer zo veel ruimte over blijft voor de topping. Dat kan behoorlijk frustrerend zijn voor de partner met de grootste behoefte om te spelen.

  • Met name als de dominante partner degene is met de grootste BDSM-behoefte, dan zie je nog wel eens dat de Dom(me) soms dingen in de ‘spel’-laag trekt die daar niet in thuis horen omdat die nou eenmaal de initatiefnemer is.
  • Omgekeerd zie je soms -als de sub-partner de grootste BDSM-behoefte heeft- nog wel eens gebeuren dat iemand gaat ‘zuigen’ en ‘bratten’ om tijdens dagelijkse momenten te irriteren en ‘dominantie’ uit te lokken. Dat is natuurlijk evenzeer een verwarring tussen cake en topping.

Relatie-Shizzle

Relaties zijn lastig. We kunnen door onderling gedoe het overzciht kwijtraken en dat je jouw partner soms kunt zien reageren als een klein kind… Dat gebeurt natuurlijk alleen onze partner, ons nooit (…)
Veel mensen uit langdurige relaties die (h)erkennen wel dat je soms in een relatie zo ‘getriggered’ kan zijn dat je een beetje als een kind van 5 reageert binnen je relatie in plaats van een reactie als volwassen mens. Dat noemen we wel “getriggered” zijn waardoor we niet meer in staat zijn om als rationele volwassenen te (re)ageren. Afhankelijk van je verklaringsmodel: ‘hersenstam reacties’ -Fight, Flight, Freeze en andere F’s van de Polyvagal Theory- of ‘regressie’, maar het op neer komt is: geef iemand genoeg gefrustreerde verwachtingen, genoeg wrok, onuitgesproken verdriet… kortom genoeg ingeslikte emotionele shizzle en dat maakt dat we ons als een kleuter beginnen gedragen.. En iedereen die een kind van 4-5 opvoed die weet dat kids in die leeftijdsfase zich behoorlijk narcistisch kunnen gedragen (wordt in de ontwikkelingspsychologie ook wel eens de “narcistische fase” genoemd).

Narcistische fase

Zo’n kind stampvoet en verdraait de waarheid, probeert op je gevoel in te spelen, gaat gillen om gelijk te krijgen en gaat mokkend in de hoek zitten met de rug naar de opvoeders toe. Dat zijn truuks die werken bij andere 5-jarigen. Maar hopelijk heeft zo’n king ‘goed-enough’ opvoeders die grenzen stellen aan dat gedrag en liefdevol uitleggen dat de wereld zo niet werkt. Als je zo’n kind nooit grenzen geeft dan blijft het geloven dat manipulatie en gaslighting ‘the way to go’ is.

Die valkuil daar willen verzorgende partners nog wel eens instappen, dat zij iemand proberen te geven wat iemand als kind had moeten ontvangen. Maar dat werkt niet meer voor ons volwassenen, al voelt het soms wèl even zo als we een tijdje niet goed genoeg voor onszelf hebben gezorgd.


Verantwoording

Dus ik hoop dat dit stukje helpt om tussen jullie een gesprek op te starten dat daar ook over kan gaan: wat gebeurt er nou tussen ons dat dit soort dingen als een ‘oplossing’ beginnen te voelen: stampvoeten en schreeuwen, bozig het contact verbreken, je zin doordrijven… Welke zelfzorg heeft niet gewerkt, welke emotionele shizzle is te ver opgelopen en uit de hand gelopen waardoor ik niet meer als een volwassen mens op mijn partner reageer maar als een kind van 5.

En dat is geen veroordeling of beschuldiging! Dat overkomt ons allemaal en het is goed om te merken als je er (weer) in stinkt.
Dat verdient dan in mijn ogen een goed gelijkwaardig gesprek aan tafel over wensen en grenzen aan de BDSM-relatie. Een volwassen gesprek dat niet alleen maar blijft bij schuld-ping-pong (lees: Wat is schuld-ping-pong, en hoe stap je daar uit?).

Hij is ‘schuldig’ vind jij. Jij bent ‘schuldig’ vind jouw partner
… hopeloze gespreksonderwerpen …


‘Oplossingen’ voor zover ze bestaan

Het is goed om na te denken over grenzen in BDSM (zachte grenzen, harde grenzen) en dat je ook beiden de verantwoordelijkheid neemt om die te bewaken. Denk ook na over de grenzen tussen cake en topping. Als jij jouw harde grenzen inlevert, dan is dat vaak een hele goeie manier om allerhande twijfel te laten groeien binnen jezelf (en dan is het niet verstandig om dat vervolgens alléén maar te zien als gevolg van gaslighting door jouw partner).

Het is niet ‘submissive’ om voor een eikel of een hufter te blijven zorgen, dat is alleen maar onverstandig.

Hans

Ga niet met ‘diagnoses’ lopen SMijten en ga al zeker niet jouw partner ‘genezen‘. Jij kunt jouw partner helpen om de beste versie van zichzelf te worden. Maar je bent niet in staat om jouw partner te ‘genezen’. Het is niet jouw verantwoordelijkheid!

Onthoudt alsjeblieft: jij hebt een relatie met de persoon die jouw partner is, niet met jouw verwachtingen van wie jouw partner zou kunnen gaan zijn. Sterker nog, die manier van denken onderhoudt het probleem in de relatie.

Je hebt een relatie met een persoon met verantwoordingen en gedrag, en niet met een ‘project‘ dat jij tot een goed einde moet gaan brengen…

Hans

Door jezelf als ‘Echo’ alleen te richten op de ‘diagnose’ van ‘Narcissus’ en jezelf wederom de liefde en bescherming te ontzeggen en door de liefde weg te geven die je zelf graag had willen ontvangen (soms is dit een verklaring voor Echo-gedrag), daardoor zal je waarschijnlijk vooral juist situaties verder uit de hand laten lopen met alle nadelige gevolgen, juist voor de partners die niet voor zichzelf blijven zorgen.

Hans (Kink Aware Coach .com)


Mijn vraag aan jou:

Sex is not the enemy!

Taboe-onderwerpen zijn soms lastig te vinden op het net omdat we er niet over praten en seks actief wordt weggefilterd door veel social media. Ik probeer om in begrijpelijke taal iets zinnigs te zeggen over dingen die ineens weer ‘taboe’ aan het worden zijn, als het aan politici, het bankwezen en facebook ligt.
Vandaar, als jij iemand weet die iets aan dit stukje zou hebben, als jij vind dat ik iets gezegd heb dat hout snijdt wat jou betreft, stuur zo iemand dan zelf even de URL van dit stukje. Of hieronder staan de social media-knoppen die je daarvoor ook kunt gebruiken. Zodat we zinnig blijven praten over seks.

Wanneer dit artikeltje jou aan het denken zet en je wilt daar eens contact over opnemen: klik hier*

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

contact opnemen >


Quotes:


Neem even contact met me op voor een afspraak door hier te klikken*
West-coaching Privacy statement