Vrouwelijke anatomie -03- #GetCliterate

Over de differentiatie van de vulva


Als je deel 01* en deel 02* hebt gelezen dan heb je waarschijnlijk al iets meer idee over de mogelijkheden van een XX-vrouwenlichaam.
Om je nog iets meer idee te geven van de differentiatie en de mogelijkheden heb ik hier deel 03* geschreven met iets meer begrip voor de prikkelgeleiding van de vulva.

Get Cliterate!
deel 01
Get Cliterate!
deel 02
Get Cliterate!deel 03


Uiteraard: “get cliterate” (differentiatie!)

Laten we helder zijn: de natuurlijke bouw van een mensenlichaam is vrouwelijk. De mannelijke XY maakt dat bepaalde differentiatie onderdrukt wordt en andere dingen niet meer gestimuleerd worden in de bouw van de geslachtsorganen. Het is niet zo dat er in een XX-lijfje “eigenlijk een penis zit die klein gebleven is”, het is veel meer zo dat er een concentratie èn differentiatie heeft plaats gevonden die maakt tweederde van die ‘penis’ binnen in het lichaam zit en dat de knopjes van het gehele muziekinstrument op verschillende plekken te vinden zijn voor de goeie muzikant.

Een clitoris is door die differentiatie een orgaantje geworden zonder veel contact met de andere aspecten van de vulva, met z’n eigen zenuw (de nervus dorsalis clitoridis) die z’n eigen prikkels vervoert. Anders dan bij de penis waar de druk(pressure)-orgaantjes rond de urethra (pisbuis) samen met de eikel in één ‘ding’ zijn opgenomen, zijn in een vulva de verschillende genotsorgaantjes náást elkaar gegroepeerd. Dat maakt ook meer differentiatie mogelijk in het geven van ervaringen.
Want natuurlijk is penetratie van de vulva lekkerder wanneer de clitoris méé beweegt (waarschijnlijk de reden waarom vrouwen met een kleinere afstand tussen de clitoris en de vagina méér kans hebben op orgasme ‘door penetratie alleen’). Maar het is zeker niet de enige plek die genotsprikkels geeft!


De vulva en verder

Zo heeft de G-area zijn eigen zenuwen die pas verderop samenkomen met de genoemde dorsalis clitoridis en die samen in de nervus Pudendus terecht komen. Dat is de zenuw die eigenlijk alle aangename prikkels van de bekkenbodem naar het centrale zenuwstelsel ‘vervoert’. Die zenuw schakelt op laag niveau in het ruggenmerg over zodat de informatie uit het bekken langs het ruggenmerg omhoog tot in de ‘somatosensorische schors’ van de hersenen geprojecteerd kan worden. Daar vandaan ‘kaatst’ het dan weer het brein in, onder andere naar het limbisch systeem waardoor we het als (seksueel) genot ervaren.

Als we meer vaginale prikkels geven, dus als het ware tegen binnenkant van de urethra en de zwellichamen duwen, als we wrijven lans de binnenkant van de vagina -zeker als de zwellichamen zich gaandeweg inmiddels wat méér gevuld zijn-, en zeker als we ritmisch tegen de cervix (dat is de basis van de uterus) duwen -hard of zacht is een kwestie van smaak dus daar valt niet over te twisten-, dan kan dat ook genotsprikkels geven. Die worden zelfs via de nervi erigentes vervoerd en door de nervus vagus (de 10e hersenzenuw die door het halve lichaam heen meandert), waardoor die prikkels óók in de somatische cortex terecht kunnen komen (zodat zelfs mensen met een dwarslaesie nog een orgasme-gevoel kunnen meemaken).

Dan is er nog de anus met de gevoelige huid aan de buitenzijde, en met aan de binnenkant van het sigmoid (de darm net achter de anale opening) druk sensoren èn frictie sensoren…

Je begrijpt dat er meer is dan alléén de clit!


Een pallet aan mogelijkheden

Als we dus niet meer zo binair denken (“het is òfwel een clitoraal orgasme of het is niks “), dan ontstaat er ineens een soort van palet met verschillende kleuren, verschillende ervaringen die je langzaam opbouwt, die kort en heftig kunnen zijn, die lang kunnen nagolven of gestaag kunnen opbouwen… Die in de handen (en tong) van een ervaren minnaar een hoop verschillende orgastische ervaringen kunnen geven.

Dan begrijp je waarschijnlijk ook dat ‘kegels’ (oefeningen die niet alleen de bekkenbodemspieren sterker maken maar die je vooral ook meer aware maken van de mogelijkheden en die maken dat je -indien gewenst- juist meer kan ontspannen) het genot van een mens kunnen verbeteren (man èn vrouw overigens).

Als je dan als vrouw het idee los laat dat je vooral stil moet liggen “zodat je geen greintje clitorale stimulatie mist” maar dat je mee mag bewegen van jezelf, en dat je ook vocaal (in woorden of in kreunen) aan mag geven wat jij meemaakt dan wordt je iemand die beter in staat is om aan te geven welke kleuren moeten worden gekozen door jouw lover(s) om jouw orgasme van dat moment de impact te geven die jij wenst, minstens wordt het voor jouw lovers duidelijker welke knopjes zij indrukken… en of ze daar nog even door mee moeten gaan of dat het tijd wordt voor een ander likje verf. En als je dan als ‘artiest’ begrijpt dat je de kleurtjes alleen maar kunt mengen door de tijd te nemen…

talk about sex, baby

 

Hans (Kink Aware Coach .com)


Mijn vraag aan jou:

Sex is not the enemy!

Taboe-onderwerpen zijn soms lastig te vinden op het net omdat we er niet over praten en seks actief wordt weggefilterd door veel social media. Ik probeer om in begrijpelijke taal iets zinnigs te zeggen over dingen die ineens weer ‘taboe’ aan het worden zijn, als het aan politici, het bankwezen en facebook ligt.
Vandaar, als jij iemand weet die iets aan dit stukje zou hebben, als jij vind dat ik iets gezegd heb dat hout snijdt wat jou betreft, stuur zo iemand dan zelf even de URL van dit stukje. Of hieronder staan de social media-knoppen die je daarvoor ook kunt gebruiken. Zodat we zinnig blijven praten over seks.

Wanneer dit artikeltje jou aan het denken zet en je wilt daar eens contact over opnemen: klik hier*

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

contact opnemen >


Quotes:


Neem even contact met me op voor een afspraak door hier te klikken*
West-coaching Privacy statement

 

2 reacties op “Vrouwelijke anatomie -03- #GetCliterate

  1. Een goed geschreven stuk. Of eigenlijk stukken want uiteraard is het zinvol om alle delen te lezen. Ik heb zo mijn aanvullingen, en zoals gewoonlijk vraagt dan dit onderwerp om een reactie. Allereerst gevoeligheid in de breedte is veranderlijk, wat jarenlang een gevoelig plekje kan zijn is dat opeens niet meer. Een 7 jaars itch? Of misschien iets anders? Andersom komt ook voor, Persoonlijk heb ik mij over veranderingen niet verwonderd., anders gezegd ik maak er geen halszaak van. Ik kom daarmee wel op het volgende. Het belang van communicatie. Niet alleen eenzijdig, nee, als partners onderling, durven zeggen wat je voelt, durven zeggen wat je uitermate opwind. En ook wat je niet opwind. Voor sommigen is dat nog steeds een taboe. En een groter taboe dan dat je zou denken.
    Als voorbeeld onze eigen situatie. Tegen de overgangsleeftijd was het noodzakelijk dat bij mijn partner uterus en cervix verwijderd werd. Al de reacties zijn dan op de vrouw gericht. “Goh, voel je je nu nog een vrouw”? D.w.z. het psychologisch effect. Over wat de partner dan ervaart wordt niet gepraat. Getuige de reactie van mijn huisarts die behoorlijk ruimdenkend en leergierig is, was dit voor haar ook nieuw. Klaarblijkelijk bedenkt niemand het psychologisch effect wat dit op een man heeft. Er is namelijk niet alleen een gevoelige plek voor de vrouw foetsie, maar ook voor de man. Er mist opeen een stukje wat stimuleerde. Ik heb de huisarts dan ook verteld dat het aanvoelde als een condoom neuken. Mijn partner had er weer andere ervaringen mee.
    Deels een psychologisch, deels een fysiek effect.
    Zo kan het dus zover komen dat het drastisch in het seksuele leven ingrijpt. Het werd dus een kwestie van alles opnieuw ontdekken. Alles opnieuw onderzoeken en weer opbouwen.
    Achteraf bezien hebben we daar veel van geleerd. Dingen zijn aan verandering onderhevig en het is nuttig om daar op in te spelen. Eigenlijk blijft het een continu onderzoeken. Communicatie is daarbij wel erg handig.
    “Vraag een Dom(me) wat hij/zij aan het doen is en het antwoord zal zijn: onderzoeken!”
    Ik vind dat wat kort door de bocht omdat het niet alleen voor een BDSM, maar ook voor een vanilla relatie geldt.

    Jay

    • Interessant onderwerp inderdaad, de veranderingen die plaats vinden. Door leven (leeftijd, ziekte, mogelijk ook traumatische momenten -of combinaties-)
      Dat is best een belangrijk aandachtspunt, inderdaad!

      Over kort door de bocht (prettig om die kritiek te krijgen want meestal krijg ik de kritiek dat ik te genuanceerd probeer te zijn LOL).
      Kan je me een voorbeeld geven hoe jij dat anders zou zeggen?
      Ik weet eat ik weet… Maar ik weet dat ik de waarheid niet in pacht heb (helaas) 🙂
      Maar fijn dat je mee denkt inderdaad. En wat ik zeg: misschien eens samen zitten over de manier om gevoelige onderwerpen voor het voetlicht te brengen? Thanks!

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.