BDSM relatie-perikelen -02-

Dominantie in BDSM-relaties


Question:
Dit is deel 2 over relatie perikelen tussen een sub die alles wil geven aan haar Dom…
en een Dom die dat ook wil…

Dat is natuurlijk een vraag die zich niet alleen non-binair om laat draaien maar waar ook zowel voor de Dom als de sub z’n eigen aandachtspunten in zitten.


Deel -02-

BDSM relatie-perikelen
deel -01-

over spel, dominantie initiatief, submissie, grenzen & topping from the bottom #homoludens

BDSM relatie-perikelen
deel -02-

over: Service Dom(me)s, Lust, BDSM-relatie fasen, verantwoording, BDSM-verliefdheid, BDSM-relatie-overleg.


De vraag uit deel -01- was:

“Beste Hans,
ik heb een vraag en ben zoekend naar een antwoord. Het woord ‘service-dominant’ zal je vast bekend zijn?
Samen met mijn Dom wensen we beiden te spelen zonder grenzen en zonder stopwoorden. Maar toch blijkt soms dat ik iets echt ingewikkeld vind of ik in mijn ogen/ hart/ ziel iets niet aankan(op dat moment), of iets (nog) niet kan geven. Ik verlang hem alles te geven wat hij wil. Maar soms vind ik dat ingewikkeld.
Als ik een grens aangeef of zeg of denk dat is iets dat ik niet wil en/of kan geven, vindt hij het juist interessant om daarop verder te gaan. Hij zegt: “als jij grenzen stelt als slavin, bepaal jij de grenzen van het contact en voel ik me soms een service-dominant”. 

Waar zit volgens jou het ‘gezonde’ verschil in grenzen aangeven (van de sub of slavin), en het bepalen van kaders/richting in een contact door de Dom versus slavin (wat misschien niet de bedoeling is)?
Alvast bedankt
anoniem”

“Ik ben geen Service Dom(me)!”

zegt jouw partner…

Ik begin eerst even bij de Dom-kant van dit verhaal maar ik hou zeker niet van Dom-bashing. Dus als je dat gevoel krijgt: lees dan dóór :-)

Allereerst vraag ik me natuurlijk af waarom dat nou zo erg zou zijn?..
Een service Dom(me)* wéét hoe gewaardeerd te worden door de subs en krijgt dus waarschijnlijk meer ‘pussy’ dan een Dom die een beetje z’n eigen zin zit te doen en ‘zijn’ sub(s) onbevredigd en onder gewaardeerd achterlaat. En op het moment dat je tot jezelf door laat dringen dat je een ongelijkwaardigheid kunt spelen maar dat je gewoon na verloop van tijd gewoon als een “hufterige eikel” zult worden gezien omdat je als als onoplettende Dom gaandeweg te vaak ‘powerdrunk’ (“power corrupts, absolute power corrupts absolutely”) uit het oog verliest dat jullie allebei onderliggend gelijkwaardig waren, dan ga je er vanzelf rekening mee houden dat jouw initiatieven ook iets moeten zijn dat ‘jouw’ sub (uiteindelijk) blij maakt.

Machts… dynamiek

Natuurlijk, -ik zei het net al- in het spel tussen de ‘machtige’ en de ‘machteloze’ is het voor die laatste waarschijnlijk een kick om jou als jouw Dom(me) te zien genieten van de door jou gekozen machteloosheid en van de dingen die jouw (seks)partner met jou doet. Als je daar oppervlakkig naar kijkt dan lijk je dat te doen door als sub alleen maar te genieten van wat je dominant jou aandoet… Maar als je beter kijkt, dan zal er toch aan beide kanten voldoende bevrediging of voldoening moeten plaats vinden om het door te laten lopen, door te laten groeien, toekomst te laten hebben. Dan zal je over de machtsdynamiek nadenken.

Grenzeloze Lust?

Want als je er oppervlakkig naar kijkt dan zal je als Dom(me) ‘alleen maar’ de moed moeten opbrengen om je (grenzeloos) aan je eigen lust over te geven (nog neit eens zo makkelijk, blijkt vaak). Maar wanneer je dingen gaat willen eisen die iemand (nog) niet kan leveren, dan zal je tegen gaan komen dat jouw sub aan moet gaan geven dat er sprake is van grenzen aan jouw lust.
Wat dan oppervlakkig kan lijken op ‘topping from the bottom’* als je als submissive tegen je eigen grenzen aanbotste -terwijl jullie allebei nog hoopten dat “de ‘submissive’ gewoon altijd hoort te doen wat de ‘Dom’ zegt”, dan wordt het tijd om even uit de dynamiek te stappen en even met wat meer helicopter-view eens gelijkwaardig te overleggen waarom jullie ook alweer deze dynamiek begonnen waren, waar de fantasie eindigt en waar de realiteit begint… en aan welke reële voorwaarden de fantasie moet blijven voldoen om voldoende draagkracht te krijgen zodat jullie samen-spel voortgang kan blijven vinden.

Jouw of mijn lust?

Het idee dat jouw Dom heeft, dat hij (blijkbaar ongewenst voor hem) een ‘service-Dom’ is, dat is waarschijnlijk een uiting van een gevoel dat serieus mag worden genomen, zowel door hemzelf als ook door jou als zijn sub. Mij lijkt dat zowel jouw Dom als jijzelf erover moeten nadenken waar dat door komt en of daar iets aan gedaan kan worden. Mogelijk zijn er ook wel andere oplossingen dan dat de sub al haar grenzen moet inleveren?..
Maar dat geldt dan dus wel aan twee kanten.

Ik zou je als sub willen aanraden welk gedrag van jou misschien maakt dat dit gevoel ontstaat bij jouw Dom(me)? Kan het zijn dat de dingen die aanvankelijk zo spannend zijn het niet meer zo voor je doen? Kan het zijn dat je niet meer zo je best doet als vroeger, toen je bepaalde vaardigheden nog niet had en gewoon door lijden probeerde te doen wat hij zei?

Ik zou je in deze als Dom(me) ook willen vragen naar jouw zelfzorg… als je niet zo goed voor jezelf zorgt wordt het lastiger om de dominantie uit te stralen die je misschien uit wilt stralen. Of misschien zijn er andere dingen die maken dat je niet meer zo veel macht voelt als dat je wel in het begin voelde toen er nog veel minder extreme dingen werden gedaan in jullie spel… destijds, in de ‘verliefdheidsfase’ van jullie D/s.


De fantasie van de sub

Iets wat soms ook in de weg kan staan, is dat soms de submissive partij niet graag de eigen fantasie over submissie opgeeft.
Natuurlijk is de fantasie geweldig dat ‘jouw’ Domina(nt) jou gebruikt en dat je er mooi en aantrekkelijk blijft uitzien dat jouw partner(s) eigenlijk niet anders kunnen, dan jou seksueel te bezitten (niet voor niks zijn veel zogenaamde ‘rape’-fantasieën eigenlijk ‘ravishing’- fantasieën)…
Maar misschien wil jouw Dom jou wel half bewusteloos, volledig uitgeput en besmeurd zien. Niet langer ‘mooi’ en ‘willig’ maar ‘stuk’ of ‘op’?
Ik heb in een aantal gevallen gezien hoe de behoefte van de sub “er mooi-en-aantrekkelijk uit te blijven zien” in de weg stond van de vernederende overgave, in de weg stond van de fantasie van de Dom(me), en eigenlijk soms ook in de weg van de eigen fantasie. Laat ik helder zijn. Als het jouw fantasie is om de “Damsel-in-distress” te zijn dan is daar niks mis mee. Maar het ‘prinsesje’ dat vernederd wordt (maar ondertussen wèl nog steeds ‘prinsesje’ blijft) is gewoon een echt andere fantasie dan het prinsesje dat vernederd en ‘gebroken’ wordt.
Misschien heb jij als submissive nog onvoldoende uitgevraagd waar jouw Dom(me) naar op zoek is als ie met jou speelt?

Dit is géén kwestie van goed-of-fout. Dat is iets om samen over na te denken hoe je jullie spel zo kan blijven spelen dat het voor beide partijen zo aantrekkelijk mogelijk kan worden.

De verantwoording van ‘de sub’

Als ‘sub’ is het jouw verantwoordelijkheid om een ‘Dom(me)’ te zoeken die jou in een hoek wil duwen waar jij gelukkig zult worden. Want als je in de verkeerde hoek komt te zitten en je moet je daar aanpassen, dan is dat natuurlijk een punt voor jou om over na te denken.
Dat bij jezelf te ontdekken, dat vereist misschien wel wat schade en schande onderweg. En daar is is waarschijnlijk eigenlijk nog niet eens zo veel mis mee, als je het tenminste niet te lang uitstelt om het er over te hebben (waardoor de schade te groot wordt).
Uiteindelijk ben je beiden verantwoordelijk voor je eigen geluk èn voor het geluk van jouw (BDSM-)partner zo lang je in de BDSM-relatie bent. Er is wat mij betreft niks mis mee om allebei je stinkende best te doen voor je partner, als jouw partner dat tenminste ook voor jou doet. Niks mis mee om wat in te leveren voor elkaar en niks mis met het verschuiven van jouw zachte grenzen voor jouw partner (ook dit geldt aan twee kanten).
Maar je wilt echt niet dat er te zwaar over jouw harde grenzen wordt gegaan want dan laat je jouw zelf beschadigen… En fors beschadigd vertrouwen kost eigenlijk best een hele hoop herhaling (en dus tijd) om weer te herstellen.


Alles-of-niets Z/w

En lieve ‘anoniem’, jouw verlangen ook: “Ik verlang hem alles te geven wat hij wil” dat is natuurlijk echt hartverwarmend prachtig! Echt!
Een heerlijk streven voor een slavin. Een schitterend cadeau voor haar Dom(me). Maar het is tegelijkertijd ook wel een enorme eis aan jezelf en aan jouw partner…
“Alles” is natuurlijk nogal grenzeloos. Prachtig als fantasie, maar is de haalbaarheid voldoende van die wens? Als je zegt: “maar soms vind ik dat ingewikkeld” dan denk ik… “Alleen maar soms??? Nou, dan mag ie zich zeker de handjes in elkaar knijpen! …of weet ie misschien ook wel wat ie niet moet eisen?”
Ik vind het een schitterend streven en een prachtige geile fantasie. Maar ik bang dat je misschien ook wel een fantasie hebt die ergens begrensd mag worden?

De mensen namelijk die altijd volgens “alles-of-niets” redeneren, die kunnen een tijd lang een “winning streak” hebben… Maar op een gegeven moment kom je toch een keer tegen dat het een keer niet lukt, en dat zit je dus automatisch ineens op “niets”

Met name bij alles-of-niets komen we in de therapie-wereld al gauw met de opmerking dat véél geweldig is, en dat méér nog beter is. Maar dat je niet altijd “alles” kunt hebben.

Want laten we wèl zijn: je kunt hem natuurlijk alleen maar geven wat je hem maximaal kunt geven. En dat daar een eindigheid in zit dat is niet één van mijn meest ‘populaire’ boodschappen onder fantasie-rijke BDSM-ers… maar het zou wel mijn inzet zijn van relatie-gesprekken, bijvoorbeeld. Hoe we het maximale kunnen bereiken, samen.
En ik zei al, de verantwoordelijkheid daarvoor, die zit aan twee kanten.

Ik zou je ook als Dom(me) willen aanraden welk gedrag van jou misschien maakt dat het zo èrg is voor de submissive dat niet “alles” gegeven zou kunnen worden? Zijn er dingen die je wenst die misschien ook wel verder gaan dan dat redelijkerwijs ‘te doen’ is voor jouw sub… zoals die nu is?
Of is het misschien zo dat je verwijtend bent geworden terwijl je vroeger gewoon vanuit jouw dominantie vertelde wat er moest gebeuren?

En ik zou je als sub willen vragen om er over na te denken of er ook andere dingen zijn die jij kan doen voor jouw Dom(me). Dit kan ik niet voor u doen maar kan kan ik u met dat blij maken?”
Want laten we wel zijn, een submissive zal véél meer kunnen opbrengen voor haar/zijn meester als er ook de hoop is dat het voldoende is…. Als je als sub de hoop verliest (“het is tòch nooit genoeg”) dan blijft er niet zoveel motivatie meer over.


De oorzaak in de (D/s)relatie-fase

Ik stipte het net al een beetje aan. Maar het ontstaan van dit gevoel in een BDSM-relatie kan ook onderdeel zijn van de (BDSM-)relatie fasen. In de relatie therapie herkennen we allemaal de ‘mini-psychose’ van de verliefdheid. En zeker als jouw Dom(me) of jouw submissive niet met jou samen leeft maar eerder een ‘buiten-man/-vrouw’ is, dan kan die ‘BDSM-verliefdheid-fase’ nog best jaren duren.

Maar deze discussies tussen Doms en subs kom je toch ook zeker nogal eens tegen als de D/s-verliefdheid wat begint weg te zakken. Daarmee kan het enerzijds te maken hebben met het feit dat na de ‘reality-check’ in relaties de ‘submissive’ partij iets minder de neiging heeft om het geweldig te vinden om alléén maar te genieten van de vernederende of pijnlijke aandacht van de Dom en dat dus de persoon onder de ‘submissive’ iets meer grenzen begint aan te geven.
Anderzijds zie je dat verwijt ook wel ontstaan wanneer een Dom al een poosje niet echt veel stappen heeft kunnen zetten in het verleggen van (harde) grenzen van de submissive. Als precies dat je kick is, dan snap je dat soms pas als je ineens wat begint te missen.


(BDSM-)relatie overleg

Je begrijpt dat ik denk dat het dan tijd is voor wat gesprekken. Nuchtere gesprekken over Dominantie en submissie, over geiligheid, over relationeel consent*. Dat is overigens nog eens niet altijd makkelijk om zulke gesprekken te starten, omdat onze geile fantasieën vaak zo kwetsbaar voelen. Ik weet dat ook uit mijn eigen leven: liever hebben we dat onze partner(s) het ‘allemaal’ zonder woorden begrijpen, perfect aanvoelen en invullen. Maar ja… dan komt dus de realiteit om de hoek en kan het dus inderdaad belangrijk zijn om samen eens te gaan praten -eventueel met een derde erbij- over de mogelijkheden, de onmogelijkheden, de verantwoordelijkheden voor jezelf en voor de ander, over de dominantie die submissie oproept en omgekeerd.

Spannend zonder nieuwigheid

Het draait er om dat je ‘dat gevoel’ weer terug krijgt in je relatie, dat je weer iets van die spannende ‘BDSM-verliefdheid’ weer terug krijgt als je jouw partner ziet. Daar ben je beiden verantwoordelijk voor. Door als sub te doen wat jouw Dom(me) zegt, als je dat enigszins mogelijk is! En dat je daarbij op den duur tegen je echte grenzen zult schurken… Hell yes! daar doe je het voor!

Maar ook (voor de Dom(me)) door niet te vragen om wat ècht niet gegeven kan worden. Zodat je allebei de fantasie hoog houdt. Want dat is de relatie waar je beide verantwoordelijk voor bent. Jullie weten allebei dat het niet ‘echt’ is. Een rechter lacht zich slap als je met die BDSM-contracten bij ‘m aan komt en zegt dat jouw slavin zich er niet aan gehouden heeft… We weten allemaal dat we onze best doen om in BDSM een wereld zo realistisch mogelijk uit te leven die héérlijk is maar uiteindelijk niet werkelijk waar. En soms zouden we dat misschien willen vergeten. Maar in een (BDSM-)relatie zijn jullie uiteindelijk samen verantwoordelijk voor het realistisch hoog houden van die fantasie.

Ik vergelijk het wel met de ‘tweede verliefdheid’ zoals die wel door Dan Savage wordt beschreven.

“you both hope to find ‘the one’, but you both know that that is fiction!
The best you can do is a 6.5!
and then?..
Then you round the motherfucker up to ‘the one’!”

Afsluitend

Ik hoop dat deze blogpost jullie al een beetje op dreef geholpen heeft? Als ik daarbij verder kan helpen dan doe ik dat graag! Laat me dat weten, dan gaan we aan de slag. Soms verlopen gesprekken beter met een derde erbij (of in driehoeksrelaties met een vierde)

Ik hoor van je, als je wilt OK?

Hans (Kink Aware Coach .com)


Mijn vraag aan jou:

Sex is not the enemy!

Taboe-onderwerpen zijn soms lastig te vinden op het net omdat we er niet over praten en seks actief wordt weggefilterd door veel social media. Ik probeer om in begrijpelijke taal iets zinnigs te zeggen over dingen die ineens weer ‘taboe’ aan het worden zijn, als het aan politici, het bankwezen en facebook ligt.
Vandaar, als jij iemand weet die iets aan dit stukje zou hebben, als jij vind dat ik iets gezegd heb dat hout snijdt wat jou betreft, stuur zo iemand dan zelf even de URL van dit stukje. Of hieronder staan de social media-knoppen die je daarvoor ook kunt gebruiken. Zodat we zinnig blijven praten over seks.

Wanneer dit artikeltje jou aan het denken zet en je wilt daar eens contact over opnemen: klik hier*

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

contact opnemen >


Quotes:


Neem even contact met me op voor een afspraak door hier te klikken*
West-coaching Privacy statement

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.