Respect en BDSM

Respect voor elkaar is…


Morgenochtend naar school, morgenochtend de kinderen naar school, naar het werk, naar de partner thuis, naar de studie, naar de andere aspecten van het leven dan de BDSM die je vanavond aan het uitleven bent.
Als relaxte BDSM-partner houdt je rekening met die aspecten van het leven van jouw partner die het mogelijk maken dat jij vanavond kan beleven wat jij aan het beleven bent.

Een hobby

Natuurlijk stappen er nu wat mensen naar voren die beginnen over “echte Dominanten” en “echte submissives” die altijd en overal… Maar ik ben toch meer van het onderzoek dat stelt dat BDSM gemiddeld genomen de plek in het leven heeft van een hobby. En -net als bij andere hobbies- zijn er mensen die helemaal gaan voor hun hobby en moet de rest van hun leven wijken voor die hobby.


Risico’s

Inderdaad BDSM zou je kunnen zien als een hobby die misschien niet zonder risico’s is. Want net als bij andere hobbies ontstaan er wel eens blessures waarmee de hobbyist soms zelfs naar de huisarts of het ziekenhuis moet, da’s waar. Speeltjes die zoek raken in anaalspel, een zweepslag die op een verkeerde plek terecht komt, een onhandig weggegleden snoerende bondage die zorgt voor zenuwschade… BDSM komt met risico’s. Niet voor niets spreken we wel over RACK (Risk Aware Consenual Kink).
Maar de meeste mensen gaan geen onnodige risico’s lopen… Nou ja, je loopt de risico’s die je moet lopen om jouw hobby tot een kick te maken in jouw leven. En ook daarin is het vergelijkbaar met bijvoorbeeld wielrennen.
Sterker nog, een wielrenner komt gemiddeld genomen in een leven 3x zo veel bij de huisarts als een BDSM-er voor z’n ‘hobby’.


Wielrennen???

En net als bij wielrennen zijn er mensen die genieten van hun hobby, samen met andere wielrenners en samen hun medeweggebruikers… en er zijn eikels. Van die mannetjes die -op hun net iets te dure fietsen- zelf het idee hebben dat de hele wereld van hun is en dat alle weggebruikers moeten wijken omdat zij nou eenmaal graag doen alsof ze belangrijk zijn en professioneel de Tour de France rijden.

Fiets je rustig een beetje langs het bos, wordt je van fiets gereden omdat je een beetje te langzaam rijdt naar de zin van de heren die zo vol zijn van zichzelf. Dat zijn waarschijnlijk dezelfde mannen die echt schijt hebben aan hun gezin en die hun kinderen en hun vrouw meeslepen naar oersaaie Franse colletjes waar zij de hele vakantie op en af moeten jakkeren… en dat het hele gezin daar dan enthousiast over zou moeten zijn.

Nou, eigenlijk precies datzelfde zie je dus ook bij BDSM-ers… Je hebt mensen die respect hebben voor hun medeweggebruikers, die het samen leuk maken, die het leuk maken om mee te fietsen -ook als je als beginner aanhaakt-. En je hebt ook mensen, daar moet alles wijken voor hun hobby. En, net als bij de fietsers, zijn er mensen die vinden dat zij de ‘echte’ zijn die daarom mogen bepalen hoe de rest van de wereld op de fiets moet zitten.

BDSM-ers zijn net mensen… de meeste zijn leuk en lekker en er zitten eikels tussen die respectloos voorbij gaan aan het gevoel.

En -wederom net als bij fietsers- je hebt beginners die gelijk in het diepe springen, alle dure spullen aanschaffen en mee gaan racen met de pro’s alsof ze getraind hadden. Die vinden dat ze alles aan moeten kunnen en binnen een week in de Franse alpen hun knieën naar God rijden.

Vergelijk de submissives die onder begeleiding van ‘echte’ Dom(me)s vinden dat ze alles uit moeten kunnen houden en die daarom eigenlijk zo over hun grenzen laten gaan dat zij in een jaar alle fun in hun BDSM-beleving verliezen.

Dat dan allemaal onder de soms zelfs goedbedoelde ‘begeleiding’ van hobbyisten die van zichzelf vinden dat zij ‘de specialist’ zijn, zodat zij dus degenen zijn die goedgelovige beginners moeten vertellen dat zij niet naar hun eigen gevoel mogen luisteren. Maar dat iemand precies moet doen wat zij zeggen om een ‘echte fietser’ te zijn…


Terug naar respect…

Wat mij betreft is BDSM dus met respect verbonden als een beeld met zijn sokkel. Daar kan je in lezen dat ik zeg hoe het zou moeten… Ik zou je willen vragen wat jouw eigen gevoel daarover zegt.
Als we BDSM-relaties zien naar het taart-model* dat ik elders beschreven heb dan begrijp je dat je er in mijn ogen samen verantwoordelijk bent om respect voor elkaar, voor jezelf en voor de relatie te hebben. Niet alleen voor het BDSM-deel maar ook voor het deel van het leven dat het mogelijk maakt om deze BDSM-relatie te hebben.

Dat je probeert om je sadisme op zo’n manier te botvieren dat iemand terugkomt voor méér. Dat je probeert om je gevoel voor je eigen grenzen zodanig serieus te nemen dat jouw submissie of jouw masochisme een aanvulling is van jouw levenskwaliteit in jouw leven.

Dat mensen niet worden gebruikt en uitgespuugd. Niet omdat je anders “geen ‘echte’ bent” maar voor elkaar omdat je gewoon geen eikel wil zijn.

 

Hans (Kink Aware Coach .com)


Mijn vraag aan jou:

Sex is not the enemy!

Taboe-onderwerpen zijn soms lastig te vinden op het net omdat we er niet over praten en seks actief wordt weggefilterd door veel social media. Ik probeer om in begrijpelijke taal iets zinnigs te zeggen over dingen die ineens weer ‘taboe’ aan het worden zijn.
Vandaar, als jij iemand weet die iets aan dit stukje zou hebben, als jij vind dat ik iets gezegd heb dat hout snijdt wat jou betreft, stuur zo iemand dan zelf even de URL van dit stukje. Of hieronder staan de social media-knoppen die je daarvoor ook kunt gebruiken. Zodat we zinnig gaan praten over seks.

Wanneer dit artikeltje jou aan het denken zet en je wilt daar eens contact over opnemen: klik hier*

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

contact opnemen >


Quotes:


Neem even contact met me op voor een afspraak door hier te klikken*
West-coaching Privacy statement

 

Advertenties