We hebben relatieS als we een relatie hebben!

Verschillende relaties in een relatie… (deel 01)

ervaren koppelsQuestion
Een vraag die in therapie vaak gesteld wordt -terwijl iemand naar de grond kijkt-: “Ik snap niks meer van onze relatie Hans… Jij wel?”
Answer:
Hmm een denkfoutje dat je misschien maakt is dat je het bij het bespreken van de langdurige partner-relatie over over “onze relatie” hebt, en niet over “onze relaties
Laat me dat uitleggen…


We hebben relatieS met elkaar

  • Macht (≠initiatief)
    • Ouder-kind
    • Erkenning
    • Eigendom
  • Liefde
    • Voorwaardelijkheid
    • Verliefdheid
  • Vriendschap
  • Seks
    • Fetish
  • Werkrelatie
    • Levensdoelen
    • Dagelijks leven

Nee, ik bedoel hier niet dat je poly-amoreus meerdere relaties met meerdere mensen onderhoudt (ook al behoort dat natuurlijk óók gewoon tot de mogelijkheden). Ik bedoel dat je -als je “een partner-relatie” hebt met één iemand- dat je dan eigenlijk ook al gelijk meerdere relaties hebt. En het kan bij “slecht weer” in de relatie verstandig zijn om die eens op een rij te zetten.
Laat me je een beetje meenemen in dit idee over partner-relaties dat je kan helpen om te kijken waar mogelijk schoenen wringen (want het is bijna nooit één ding).


Verliefdheidsrelatie (vaak de start)

Laten we wel zijn, in het begin beginnen de meeste relaties vanuit een verliefdheidsrelatie. Inclusief alle stofjes die je in je brein hebt ronddwalen op die momenten die maken dat je jezelf geweldig voelt -een betere versie van jezelf- doordat de ander verliefd is op jou. En dat is o.h.a. inclusief de behoefte om enorm de liefde te bedrijven. Want… je hebt een verliefdheidsrelatie.

Je kent elkaar eigenlijk nog niet zo goed en je hebt tegelijkertijd het gevoel elkaar diep te kennen, te herkennen bijna. En als je een aantal auteurs hoort over verliefdheid dan klopt dat ook wel want je herkent iets vertrouwds in een persoon waar je verliefd op bent. Misschien herken je een aspect van jezelf, misschien herken je een aspect van opvoeders of eerdere lovers. Maar duidelijk is: jouw partner is geweldig en belangrijk voor jou.
Een tikkie cynisch misschien maar ik zeg wel:

verliefdheid is een zoete mini-psychose… Je ziet dingen die er niet zijn (al de prachtige eigenschappen van deze partner). Je ziet dingen niet die er wel zijn (de slechte kantjes). En de zelfzorg komt in gevaar ;-)

Het is een eindeloos en heerlijk gevoel. Sommige menen hebben het sterker dan anderen. Sommige mensen zijn er eigenlijk voortdurend naar op zoek.

Helaas zijn verliefdheidsrelaties meestal niet eindeloos dus dat houdt dan ergens op en het is niet altijd makkelijk voor ons om ons met dat feit te verhouden. Hoe is dat, als je voelt dat je minder op de eerste plaats komt bij de ander? Misschien is er dan daarna ineens geen relatie meer, omdat je het niet uit kunt houden dat de verliefdheid over is. Maar misschien ook heb je in die fase van verliefdheid voldoende basis voor andere relaties gelegd waardoor jij en jouw partner een volgende stap kunnen maken?

Als dat zo is dan zie je eigenlijk meestal dat je jezelf en elkaar en ‘de relatie’ beter kan begrijpen als je kijkt naar de verschillende relaties die vanuit die verliefdheids-relatie zijn voortgekomen.


Machtsrelatie

Laten we wel zijn. Het is niet voor niets dat we in relatie therapie vaak naar dingen die er in een relatie spelen op het gebied van macht. Natuurlijk willen mensen “echte liefde” en “altijd bij elkaar zijn” enzo.. Maar we willen ook graag het gevoel hebben de baas te zijn over ons eigen leven. Inderdaad, dat hebben we niet zo sterk in de verliefdheidsfase maar daar ná willen we gewoon weer graag in de hand hebben wat er in ons leven gebeurt. Daarom valt het soms een beetje tegen dat je een partner hebt die niet genoeg doet wat jij zou willen dat er gebeurt.

Het is niet per se leuk of romantisch om bij stil te staan maar wat is de machtsrelatie tussen jullie? Wie heeft macht waarover? En vind je dat O.K.?

Wie beslist er wanneer waarover? Bijvoorbeeld, degene die de seks afwijst kan soms degene zijn die eigenlijk de macht heeft. Wat de BDSM-ers onder ons wel herkennen: omdat de dominant geen hufter wil zijn blijft hij binnen de kaders die door de onderdanige partij geschetst zijn. Soms zie je dat de schijnbaar ‘onderdanige’ méér macht heeft in de relatie dan ‘de Dominant’ die de initiatieven neemt.

De initiatiefnemer is daarmee zeker niet degene die de macht heeft.
Dit geldt ook bij andere initiatieven als: even leuk naar de film, samen op vakantie, eens iets anders doen…. Soms is het de initatief-nemer die de macht heeft doordat er initiatieven ontplooit worden. Vaak is het de thuisblijver, die de macht in handen heeft door niet te willen.

Het is handig om eens te kijken welke macht er is en hoe die macht is verdeeld in de relatie. Wie is er verantwoordelijk voor het eten en is de ander afhankelijk van de partner voor goede voeding. Wie brengt het geld binnen en is de partner afhankelijk van de partner voor het kopen van kleine ‘leukigheidjes’ voor zichzelf of voor elkaar.

Ik stel hier niet dat de macht altijd gelijk verdeeld hoeft te zijn. Beide partners kunnen er gelijkwaardig voor kiezen om macht ongelijk te verdelen. Dat vereist wel wat aandacht om dat op de lange termijn respectvol te blijven doen want:

Macht corrumpeert…
En absolute macht corrumpeert absoluut!

Afhankelijkheidsrelatie

Een apart aspect van ‘macht’ kan zelfs de afhankelijkheid zijn van je partner. En begrijp me goed, daar is niks mis mee -zolang het niet al te ‘claimerig & needy’ wordt- In een goede relatie heb je elkaar best nodig. Sterker nog, als je niet toe wilt geven dat je jouw partner soms nodig hebt dan kan dat wijzen op moeilijkheden met binding (en natuurlijk weten we allemaal wel dat we óók zonder onze partner zouden kunnen -hopelijk-. Maar m.i. is er niks mis mee om te durven toegeven dat je partner jou ook gelukkig maakt…

Toch kan het soms wel handig zijn om te kijken of die afhankelijkheid een beetje in verhouding blijft, of het dingen zijn die je werkelijk zo belangrijk wilt maken. Natuurlijk bevestigt jouw partner iets in jou. En het kan heerlijk zijn om ook afhankelijk te durven zijn van jouw partner. Maar hoe ver gaan jullie daar in?

In 50-er jaren ‘man-wifey’ verhoudingen zie je wel dat de stoere mannen werkelijk afhankelijk zijn van hun vrouw om aangekleed en gevoed te worden. Aan de andere kant zie je in dergelijke relaties ook wel dat één van de twee partners àf leert om financieel voor zichzelf te zorgen.
Nogmaals: niks mis met afhankelijkheid, als je er allebei maar bewust van bent. En zorg er voor dat je snapt dat je daar allebei voor kiest!

Om maar wat voorbeelden te kiezen waar mensen altijd veel oordelen over hebben:
Als jij als jonge vrouw een oudere rijke man hebt voor het geld. Niks mis mee, maar wees je er van bewust wat er gaat gebeuren als je jouw jeugdigheid laat varen. Of wees je er als oudere rijke man bewust van dat je die financiële bron dus ook niet moet laten opdrogen (en dat je niet al te moeilijk moet doen als er een jongere rijke man voorbij komt).
Als jij afhankelijk bent van jouw partner voor het doen van het huis en het koken en jouw partner vind het heerlijk om dat te verzorgen, niks mis mee. Onthou wel wat voor klus dat is, ook al betaal je er waarschijnlijk verhoudingsgewijs een erg slecht uurloon voor.

De huishoudelijke taak is hard werk voor een luizig loon (als je dat niet anders waardeert)

Object-eigenaar relatie

Veel mensen hebben met hun partner een ‘ding-relatie’, een “hebben-relatie”. Want in de grondwet staat dan misschien dat mensen geen eigendom mogen zijn van een ander mens, in veel huwelijken ligt dat gevoelsmatig toch ècht anders!

Ik wil niet ‘politiek correct’ zijn. Het gevoel als we liefhebbend onzin uitkramen en we tegen elkaar zeggen “Jij bent van mij” …en het wonderlijke is dat we onszelf daar nog best fijn bij voelen. Het geeft een soort waardering, een gevoel van zekerheid, veiligheid. Sterker nog, in veel monogame relaties zeggen we (impliciet of expliciet): “jouw geslachtsdelen zijn van mij…Daar mag jij niet eens zelf aan zitten!”
Dat zijn hele geile spelletjes in BDSM -die daar zo lang duren als de relatie spannend blijft-. Maar in een monogame relatie van misschien tientallen jaren is dat een regelmatig voorkomende maar absoluut onhoudbaar idee van zaken. Spannend? Ja! Romantisch? Jazeker! Maar als je daar langer over nadenkt is het natuurlijk volledig onhoudbaar over decennia!

Dat is soms wel een punt om over na te denken, al zeker als er jaloezie speelt in jullie partner-relatie.

Wil ik werkelijk de eigenaar zijn van mijn partner? Heb ik dat werkelijk in huis om die verantwoordelijkheid te dragen dat mijn partner mijn ‘eigendom’ is? Kan ik werkelijk goed zorgen voor iets dat dermate complex is als een mens -in het verloop van een leven-?
Of aan de andere kant: ben ik wel in staat om echt ook een ‘eigendom’ te zijn? Of zal ik een behoefte gaan hebben aan onafhankelijkheid en vrijheid waardoor ik als eigendom niet voldoe op den duur?

En laten we ook helder zijn: op het moment dat je dit romantische aspect van je relatie los laat (of terug brengt naar de fetish/kink-relatie die jullie mogelijk hebben), dan voel je meestal wel enige rouw over het feit dat het niet mogelijk is om een dergelijke relatie over langere tijd te beleven… en als één van de partners het los laat om ‘bezit’ te zijn dan zal de ‘eigenaar’ waarschijnlijk gevoelens van verlies of jaloezie voelen, terwijl het voormalig ‘eigendom’ mogelijk gevoelens van bozige teleurstelling heeft, of het gevoel niet te kunnen leveren wat toegezegd was.

Een ‘hebben’ relatie werkt niet alleen het gevoel van jaloezie in de hand. Het lijkt over dat jaloerse gevoel ook te zeggen dat het zo’n verschrikkelijk gevoel is dat je daarop met heftigheid mag reageren. Deze manier van denken lijkt de gedachte ook in de hand te werken dat jaloezie een teken is van liefde. In mijn ogen heeft jaloezie inderdaad alles met angst/onzekerheid of bezitterigheid te maken en dat verhoud zich tot liefde zoals bellenblazen zich verhoudt tot international space flights…


Deel 01 uit 3

Dit is deel 01 uit een driedelige serie over de relaties die de basis zijn van een partner-relatie.
Het doel van dit drieluik is om de complexiteit van een partner-relatie te verduidelijken zodat je beter weet wat je waar kunt doen om het op de lange termijn zo leuk mogelijk en zo goed mogelijk te laten gaan.

[Deel 01]

[Deel 02]

[Deel 03]

Hans (Kink Aware Coach .com)


Mijn vraag aan jou:

Taboe-onderwerpen zijn soms lastig te vinden op het net omdat we er niet over praten. Als jij iemand weet die iets aan dit stukje zou hebben, als jij vind dat ik iets gezegd heb dat hout snijdt wat jou betreft, stuur dan zelf even de URL van dit stukje. Of hieronder staan de social media-knoppen die je daarvoor kunt gebruiken.

Wanneer dit artikeltje jou aan het denken zet en je wilt daar eens contact over opnemen: klik hier*

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

contact opnemen >


Quotes:


Neem even contact met me op voor een afspraak door hier te klikken*
West-coaching Privacy statement

 

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.