Feminisme en Dominantie in mijn leven

Hans

Hans 80’s

Question
-K- vroeg in een email: “Je zei in je lezing dat je vroeger feminist was, die geloofde in een gelijkwaardige behandeling van vrouwen, maar dat het verwarrend was om tegelijkertijd als dominant BDSM-fantasieën te hebben. Kan je ietsje meer vertellen over die innerlijke tweestrijd?”
Answer:
Ik hoop dat mijn voorbeeldje duidelijk maaktje snapt dat dit nog best een zoektocht is geweest, met vallen en opstaan en heerlijke momenten en blunderen. Maar dit geeft een persoonlijk kijkje waar je misschien iets aan hebt?

1968-1980

Als je in de 70’s wordt opgevoed met het idee dat een “vrouw” een waardevol fenomeen is in een “mannenleven”. Een kwetsbaar iets, iets waar je van wilt houden en iets wat je wilt waarderen en wat je moet beschermen tegen de buitenwereld. En als je dan tegelijkertijd een beetje ‘hippie’ bent: openminded, blowen, en dat je politiek niet gelooft in onderdrukking en uitbuiting. Als je in die tijd onderzoekt wat vrouwen laat genieten in seksualiteit (in een tijd van de first wave feminism destijds, waarin een “quicky” eigenlijk al werd gezien als “male centered egocentricity bordering on rape”) zodat je bijna alleen politiek correcte boodschappen tegenkomt over “niet-penetrerend”, “zacht en langdurig”, dan is het knap lastig om aan jezelf toe te geven dat je porno geil vind. Sterker nog, dat je het eigenlijk toch wel geil vindt om sporen van struggle en striemen te zien op een vrouwenlichaam. Dat je het prachtig vindt om het gevecht te zien tussen de lust- en de pijn-prikkels die je geeft, hoe dat in iemands ogen weerspiegelt. Dat je het mooi vindt om haar zweet te zien lopen over haar gezicht, hoe dat haar make-up meeneemt, hoe haar verzorgde uiterlijk ‘verloopt’ en ze als een diertje reageert op nóg weer een orgasme, Dat je het mooi vind om iemand vastgebonden en volledig aan jou overgeleverd, haar te nemen alsof morgen niet bestaat.
…dan is er zo’n enorm groot verschil tussen wat je vind en laat zien aan de buitenwereld en de dingen waar je over fantaseert in de nacht. Ik voelde me beschaamd, niet-O.K. (een ding in de 70’s), ik probeerde ervan te ‘genezen’ door te doorgronden waar het vandaan moet zijn gekomen… En uiteindelijk stopte ik om het weg te krijgen en ging ik op onderzoek in de wereld, wat de mogelijkheden waren om ethisch met zulke fantasieën om te gaan.


Durven onderzoeken

Als die twee strevingen tegelijkertijd voelt in je leven dan is het vrijwel onvoorstelbaar om te geloven dat er vrouwen zouden kunnen zijn die dat interessant, leuk, geil vinden om zich zo aan iemand te geven. Dan moet je leren (h)erkennen waar je die vrouwen vindt en dan moet je durven geloven dat ze de waarheid spreken en niet alleen maar “geïndoctrineerd door mannen” zeggen “wat mannen willen horen”. Dat zijn dingen die kan je echt alleen maar onderzoeken door mensen tegen te komen. Door ze in de scene live op te zoeken (dit was nog pre-internet) en door te praten met mensen en om je heen te kijken in de scene. Dan zie je wat voor sterke en leuke mensen dar rond lopen. Mensen die een andere kick hebben dan het landelijk gemiddelde dus die óók hebben nagedacht over zichzelf.


Genuanceerder leren kijken

Dan moet je leren zien dat “genomen worden” ook een manier van “nemen” kan zijn. Dan moet je in mijn geval trouwens überhaupt wel eerst leren om over je nice-guy schaduw heen te springen en te leren om precies dàt te “nemen” wat iemand jou dus graag wil geven.
Dan moet je leren vertrouwen dat er mensen zijn die het spannend en geil vinden om dat soort pijnprikkels te voelen, die het spannend vinden om jouw lust te zien als jij van hen geniet.

Dan is het nog een volledig andere stap door dingen niet alleen te fantaseren maar ze ook te doen. Dingen die ik gaande weg kon ontdekken door het te doen, dat was het voor sommige van mijn vrouwelijke partners een opluchting zou kunnen zijn dat ze even niet meer de verantwoordelijkheid hoeft hoog te houden dat zij een “net meisje” is. Heel anders dan voor mij als ik geslagen of vastgebonden wordt -ja, dat heb ik ook geprobeerd maar ik werd vooral erg korzelig van die rotknopen waar ik net niet bij kon, en zweepslagen waren voor mij vooral vergelijkbaar met het stoten mijn elleboog-.

Door me niet alleen op mijn eigen lust (en mijn eigen angsten en meningen) te richten zag ik ineens dat ze juist kon ontspannen precies omdat ze vastgebonden was en er dus “niks aan kan doen wat ik allemaal met haar deed”. Dat moet je leren zien, en durven zien, dat dit voor mensen een opluchting kan zijn. Dat het voor sommige mensen nog sterker wordt als zij niet zijn vastgebonden en het voor mij willen uithouden (en daarin hun eigen kracht te ervaren).
Dan ga je gaandeweg ontdekken dat het vrouwbeeld van de eerste feministische golf eigenlijk ook heel weinig “female power” erkent omdat het alleen “lief en zoetig” mag zijn, niet mag zweten en grommen en ‘komen’ en bloeden of verleiden.


Gelijkwaardige ongelijkwaardigheid

Dan moest ik nog leren om juist in de praktijk ook de gelaagdheid te (h)erkennen in BDSM. Snappen dat je op één niveau gewoon gelijkwaardig bent zoals dat in de grondwet is vastgelegd en dat zij tegelijkertijd jouw slavin, jouw gebruiksvoorwerp wil zijn en kan genieten van jouw seksueel sadisme.
Gaande weg leerde ik meer om te durven vertrouwen op mijn (seks)partner(s). Dat zij niet uit aanpassing “mij mijn gang zou laten gaan” maar dat ze het ook zal zeggen als het voor haar niet-OK is… Dat je het er gelijkwaardig over kunt hebben wat voor haar wel O.K. is…

Dat was inderdaad best een tocht om te gaan vertrouwen op haar veerkracht en haar mondigheid. Om te gaan vertrouwen op mijn eigen veerkracht en mijn vermogen om het samen te beleven.
Compleet tegenovergesteld aan de gedachte dat ik als prins op het witte paard zou moeten “beschermen” tegen pijn” of ook dat ik als de ‘zwart lederen super-dominant’ het allemaal ineens zonder overleg helemaal goed zou moeten kunnen doen (whatever ‘goed’ may be)…
Gaandeweg leerde ik meer en meer vertrouwen op mijn eigen kicks, en dat ik die mag hebben, mag willen uitleven. Het voelt kwetsbaar om iemand te zeggen waar je geil van wordt, dat maakt het lastig om te zeggen. Maar de momenten dat jouw partner dan “ja” zegt, soms zelfs “Hell Yes!” :-)

Het was ook leren om over mijn eigen ‘dominante’ ego te hink-stap-springen die vond “dat je het allemaal al zou moeten kunnen voordat je begonnen bent om het te leren”, dat het “natuurlijk uit je handen zou moeten kunnen vloeien” omdat je er toevallig over gefantaseerd hebt. Dan blijken dingen in de praktijk ineens een stuk lastiger dan in de fantasie.

Heb je ooit overwogen hoeveel benen je uit elkaar moet zien te houden bij een trio?
Ooit overwogen dat je een kaak lan luxeren als je onhandig in iemands gezicht slaat? Weet je hoe lastig het is om in the heat of the moment een naald terug in z’n hoesje te steken? (precies de reden waarom je dat niet moet willen doen!)

Dus dan ga je workshops volgen en boeken gaan lezen om vervolgens uit al die tegenstrijdige meningen en soms baarlijke onzin de zinnigheid te gaan vissen waar je mee aan de slag kunt, liefst vóórdat jij als een idioot allerlei dingen met mensen aan het doen bent die jou vertrouwen dat je weet wat je doet. Want in al de fantasieverhalen die je aanvankelijk leest/ziet wéét je natuurlijk nog helemaal niet welk stuk een irreëel verhaal is dat is gemaakt voor vermaak en geiligheid, je wéét nog helemaal niet wat de voorbereidingen zijn geweest voor de opnames van de geile pornovid. Hoeveel Kamagra er in moest voor dergelijke erecties, hoeveel rek-oefeningen er nodig waren om de armen zo ver naar achteren te kunnen vast binden etc. etc.
Naïef genoeg geloof je ergens nog (zelfs als je wéét dan het eigenlijk onzin is) dat het een soort van instructiemateriaal zou kunnen zijn.


De plek in jouw leven

Dan moet je nog leren ontdekken welke dingen in jouw leven verder nog belangrijk zijn, dat er méér is dan BDSM, méér is dan werk, dat er liefde kan zijn op verschillende manieren, dat er verschillende liefdes en verliefdheden náást elkaar kunnen bestaan (of hadden kunnen bestaan).

Ik heb moeten leren dat het niet aan mijn levenskwaliteit bijdraagt als ik probeer om alle spanningen op te lossen.
Ik heb ooit wel eens gezegd over menselijkheid:

“Als iets niet paradoxaal is, dan is het gewoon niet wáár!”

De spanning van die paradoxen in jouw leven te onderzoeken, die spanning actief op te zoeken en uit te vergroten, de moed en de overgave leren zien aan beide kanten… ik denk dat dat het pad is wat BDSM voor veel mensen zowel moeizaam als aantrekkelijk maakt.
En natuurlijk heb je in het begin het gevoel dat je moet kiezen, krijg je soms ook te horen wat je moet doen om “een echte … te zijn”. Maar ik vraag mensen dan altijd de vraag die ik mijzelf soms stel: “Waarom zou je een beeld proberen te kopiëren? Waarom zou je niet willen proberen te zijn wie je bent, zo paradoxaal te zijn als je bent… en daarvan te genieten!”
Die wereld van kink en BDSM is een wereld die mijns inziens gebouwd is op het overeind houden van die paradoxen, niet het wegwerken ervan. Voor mij is het een reis die me nog altijd nieuwe ontdekkingen laat doen en die nog altijd bijdraagt aan mijn levenskwaliteit.

Hans (Kink Aware Coach .com)


Mijn vraag aan jou:

Taboe-onderwerpen zijn soms lastig te vinden op het net omdat we er niet over praten. Als jij iemand weet die iets aan dit stukje zou hebben, als jij vind dat ik iets gezegd heb dat out snijdt wat jou betreft, stuur dan zelf even de URL van dit stukje. Of hieronder staan de social media-knoppen die je daarvoor kunt gebruiken.

Wanneer dit artikeltje jou aan het denken zet en je wilt daar eens contact over opnemen: klik hier*

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

contact opnemen >


Quotes:


Neem even contact met me op voor een afspraak door hier te klikken*
West-coaching Privacy statement

Advertenties