Wat doe je wanneer jij Non-Monogamie wenst terwijl dat voor jouw partner niet zo hoeft?..

Monogamie èn non-monogamie in één relatie

Deel 01

KinkindeRelatie Polyamorie of niet

Het is wel echt een uitdaging die soms enige coaching nodig heeft wanneer twee mensen zielsveel van elkaar houden maar tegelijkertijd beginnen te merken dat zij 180 graden verschillen in hun relatie behoeften. Het komt soms voor dat de ene partner een polyamoreuze of non-monogame relatie wil, terwijl de ander graag monogaam denkt te willen blijven. De één wil poly leven en de ander wil zelf devoot monogaam zijn of heeft niet zo veel eigen wensen maar wenst wel graag dat de ander devoot monogaam zou wezen.


Uitgesteld oordeel

Het is in dergelijke situaties natuurlijk makkelijk om te zeggen dat dit zielig is voor de monogame partner dat die non-monogame partner zo nodig ‘anders’ moet doen, dat de monogame partij van iemand houdt die dat niet wil beantwoorden. Maar dat is een beetje een éénzijdige houding. Voor precies hetzelfde geld heb je medelijden met de partner die zielsveel houdt van de partner, maar die daarnaast gewoon ook andere behoeften heeft waar de partner niet aan wil/kan voldoen…
Het is makkelijk om snel te oordelen of partij te kiezen. Het is veel lastiger om dit tot een onderwerp te maken waar jij neutraal mee omgaat en het terug te masseren naar de relatie, naar het koppel.
Het is vaak handig om je automatische eerste gedachten over dit soort situaties even tegen het licht te houden in een coaching, intervisie of supervisie zodat je hier met een open-minded blik naar kunt blijven kijken, om een meer-perspectief beeld te ontwikkelen en beide kanten te helpen om hier een gelijkwaardig gesprek over te hebben.

mono & poly op één hoofdkussen hoeft geen dilemma te zijn

Er zijn een aantal dingen om bij stil te staan als niet wilt dat dit verschil uit de hand loopt.
Heel belangrijk in koppel-meningsverschillen is de opstart van een meningsverschil. Het is al lastig genoeg zonder een slechte start dus hier volgen een paar tips.


Leren koppel-communiceren

Het is om te beginnen al heel belangrijk dat je een goede manier van communiceren opstart vóór dat je het hele gesprek over het “openen van de relatie” start.

Ik zeg dus niet “dat monogamie normaal is!” Sterker nog: als we nuchter kijken naar het aantal echtscheidingen en het aantal poly-amoreuze relaties plus het aantal swingers plus het aantal vreemdgangers dan is het nummeriek gezien echt véél normaler om niet-monogaam te zijn. Maar in onze cultuur wordt de monogaam-afspraak “normaal” ervaren… (dat is ook precies de reden waarom het zo pijnlijk verbazend voelt als je relatie niet zo monogaam blijkt te zijn als jij je had gefantaseerd).

Je wéét dat het geen makkelijk gespreksonderwerp wordt want als je er tot niks toe over gezegd hebt dan verwacht jouw partner dat je ‘normaal doet’.
Dus oefen voordien om samen te werken en verantwoordelijkheden uit te wisselen in plaats van schuld te geven. Oefen in het verantwoordelijk zijn voor elkaars rust en geluk.

Wanneer ik namelijk in dit soort dingen te veel op mijzelf gericht ben dan kom je er meestal niet uit als koppel. Maar uit de game-theory kunnen we iets heel belangrijks leren voor relaties:

Als jij probeert om jezelf naast je eigen behoeftes echt in te zetten voor het geluk van jouw partner, en als jouw partner dat omgekeerd ook bij jou doet, dan is de winst maximaal.

Ga elkaar gunnen in plaats van winnen


Geen verwijt, geen manipulatie, geen druk

Ga als de partner die graag meer non-monogamie in de relatie zou hebben pas er dan voor op dat je jouw partner niet gaat verwijten dat jij ongelukkig wordt van hem/haar omdat hij/zij jou zo veel af neemt.
Als monogame partner ga niet verwijten of schimpen dat jouw partner behoefte heeft aan meer dan monogamie. Waarschijnlijk is dat een aspect van jouw partner waar je ook verliefd op bent geworden.
Er is géén goed-of-fout, monogamie en non-monogamie zijn alleen maar verschillende manieren van relaties onderhouden. En als je kijkt hoe veel mensen monogaam (proberen te) zijn dan is monogaam zijn niet zo gek. Aan de andere kant, als je kijkt hoe weinig mensen daadwerkelijk ook monogaam blijven leven (al-dan-niet stiekem) dan is het óók niet zo gek om consensual non-monogaam te willen zijn, samen.
Dus er is niemand die gelijk heeft of ongelijk. Gelijk proberen te krijgen dat betekent dat je jezelf zult gaan terugtrekken in de loopgraven. Dat is jezelf terugtrekken uit de relatie.


Let op de intenties en de toon

Probeer er allebei op te letten dat je niet met elkaar gaat praten met een “toontje”. Seks is een onderwerp dat zich behoorlijk ‘leent’ voor het losmaken van gevoelens als schaamte of afwijzing.

Vaak kan je aan de manier van praten al herkennen of iemand “voor zichzelf” bezig is of voor de relatie. ‘Gesprekstechnieken’ die horen bij een “ik ga nu voor mijzelf zorgen”-mindset dat zijn: afdwingen, schaamte/verwijt (“shaming”), manipuleren, schuld-ping-pong of schelden.

onderhandelen over individueel gelijk is over het algemeen minder nuttig dan gezamenlijk geluk proberen te bereiken.

Heb het er samen ook over dat je soms waarschijnlijk ook “toontjes” hoort terwijl jouw partner de dingen eigenlijk werkelijk neutraal zegt.
Het kan natuurlijk zijn dat je gelijk had. Soms sijpelen negatieve emoties naar buiten als iets maar lang genoeg binnen is gehouden. Maar tegelijkertijd kunnen we dingen misschien soms echt wel wat ‘versterkt’ waarnemen. Bijvoorbeeld omdat we in ons eigen hoofd bezig zijn met veroordeling waardoor we het horen in de stem van onze partners.

En al helemaal als je gaat dreigen en schelden om je zin te krijgen dan ben je een beetje een heilloze weg in geslagen. Natuurlijk, met een beetje mazzel krijg je misschien best voor elkaar dat jouw partner al zijn of haar oprechte behoeftes inslikt en jou je gang laat gaan. Je krijgt misschien best voor elkaar dat iemand zich aan jouw wensen aanpast… Maar ga er niet van uit dat die behoeftes dan wèg zijn om dat jij weigert je er mee te verhouden. Of dat nou gaat over de wens naar non-monogamie of juist de wens naar monogamie. Mensen kunnen dingen voor jou willen inleveren. Dan moet je daar dankbaar voor zijn en blij mee zijn en jezelf gezegend voelen dat iemand jou zó de moeite waard vind dat iemand dat voor jou wil proberen. Maar ga er niet van uit dat de wensen weg zijn.

Dreigen, schelden en forceren leidt vooral tot “false consent” en blijkt achteraf vaak het begin van het einde te zijn van de relatie…


Praten hoeft niet per sé één uitkomst te hebben

Iemand kan “poly” zijn als gevolg van de seksuele geaardheid, dan is het niet meer dan realistisch om te verwachten dat ze non-monogame behoeften hebben. Je kan niet verwachten dat een bi-seksuele partner niet af-en-toe een lesbisch of homofiel contact te zou willen hebben. En de fantasie om meet meerdere mannen of meerdere vrouwen te vrijen is een erg, erg veel voorkomende. Aan de andere kant kan ook de behoefte aan monogamie een heel oprechte behoefte zijn, en “niet alleen maar vanuit angst of bekrompenheid” (termen die nogal eens in de mond worden genomen in dit soort ruzies in de poly-gemeenschap).
Blijf praten en ga niet vechten voor één gelijk. Ik heb al meermaals als uitkomst uit een dergelijke gesprek zien komen dat mensen er samen helemaal OK mee waren dat de ene partner genoot van méér vrijheden dan dat de andere partner wilde nemen. Niet een zielige aanpassing van één van de twee maar een begrip voor en waardering voor elkaars verschil. Mono/Poly* wordt dat ook wel genoemd en het is vaker een uitkomst uit deze gesprekken die voor beide partijen goed voelt als deze gesprekken ook goed gevoerd worden zonder manipulaties of truukjes.

Wanneer je tot nu toe vooral bezig bent geweest met “zelf gelijk krijgen” in plaats van “gezamenlijk geluk” dan wordt de kans dat je het op een houdbare manier opstart erg klein.


…en géén voldongen feiten a.u.b.

éérst praten, daarná pas neuken!

Polyamorie -zoals de meeste mensen er over denken- is gebouwd op een fundament van wederzijds vertrouwen, respect, eerlijkheid, en communicatie. Dus dan is het ook handig om gelijk met polyamorie te beginnen… Dat is in eerste instantie praten dus over de dingen die je voelt, niet de dingen die je doet. Praten over dingen die je graag wilt en die je vraagt, vóór dat je ze gaat beleven. Praten over dingen die voor jou belangrijk zijn en die voor jouw partner belangrijk zijn zodat je ze samen kunt beleven, samen kunt doen als koppel.
“Hoor ‘ns lieverd, ik vrij nou al een paar weken met een ander, dus ik wilde maar eens een polyamoreuze relatie met jou starten!” dat is zelden een begin van een goed gesprek waarmee je een monogame relatie naar open vaarwateren stuurt.

Sterker nog: het is de beste manier om ieder verder gesprek onmogelijk te maken.

 


Wanneer dit aan het denken zet en je wilt daar eens contact over opnemen: *klik hier*

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

contact opnemen >

Neem even contact met me op voor een afspraak door hier* contact op te opnemen…