Vertrouwen door veto… Is dat vertrouwen? #polyamorie

Vertrouwen. Door veto… Is dat vertrouwen?
lawbookVeel mensen (erg véél mensen -ook ik-) die hun relatie net “openen”, die zekerheid. Het voelt eng om de schijnbare zekerheid van de monogamie te verlaten dus dan probeer je dingen.
Één van de manieren om toch een gevoel van controle te behouden is dat je onderling “vetorecht” op partners afspreekt.
“Als ik me onzeker voel over een partner van jou dan kan ik zou zeggen dat je die partner moet verlaten of je dat nou wil of niet”.
Zo vooraf lijkt dat best een goede deal. Natuurlijk laat je die partner gaan, denk je vooraf, want het is belangrijk dat mijn partner mij vertrouwt en dat ik mijn partner kan vertrouwen… en ik moet uit ervaring ook zeggen dat er echt iets moois zit in de bereidheid om voor een ander jouw liefdes te laten gaan…
Voor seksuele non-monogamie is veto-recht meestal ook best op te brengen als er aan de andere kant voldoende seksuele stimulansen tegenover staan. Maar voor romantische “poly” wordt dit verhaal ineens echt anders.
Voor mensen die bezig zijn met poly of die romantische polyamorie willen proberen is dit artikel… (en voor de mensen die niet alleen maar met hun onderbuik vrijen maar pas echt van seks genieten als je hart er bij betrokken is… lees misschien ook nog even door).


Vertrouwen of zekerheid door controle

Als je dan beter gaat kijken en er is inmiddels een relatie ontstaan, misschien is het alleen nog maar verliefdheid of misschien is het al een volwassen relatie geworden, dan gaan dergelijke afspraken ineens heel anders voelen.
Ik ben in mijn werk nog al eens tegen gekomen dat het juist het beroepen op het vetorecht maakt dat de eerste relatie kapot loopt.
Probeer maar te bedenken wat er gebeurt. Iemand wordt verliefd, krijgt een beetje de kolder in de kop, noemt dat NRE* en loopt met vlinders in de buik en daardoor krijgt de oorspronkelijke partner even wat minder kwalitatieve aandacht. Dat steekt -logisch- en geeft gevoelens van jaloezie -ook logisch-. Die partner vindt dat een vervelend gevoel en besluit daar iets aan te doen: “je mag jouw nieuwe partner niet meer zien!”
Wat doet dat met het hart van jouw partner. Of nog duidelijker. Je houdt die verliefdheidsfase uit want je weet: die lieve ‘gekte’ die gaat wel voorbij. Maar dan ontstaat er een diepere band. Niet alleen is er seks en lol maar er zijn ook diepere gevoelens. Misschien doet jouw partner iets met die nieuwe partner dat niet (meer) met jou gebeurt. Misschien kost die andere relatie meer tijdsinvestering dan dat jij had gepland. Misschien loopt jouw eigen “andere relatie” stuk waardoor je niet meer het gevoel van gelijkwaardigheid voelt in de relatie. En tja, een lastig gevoel dat nou eenmaal ook kan worden opgelost door:

“Ik beroep me hierbij op het vetorecht dat we hebben afgesproken!”…


beroep doen op veto is harten breken

Als je dan gaat kijken naar de andere kant -hoe begrijpelijk het ook is aan jouw kant- dan begrijp je dat je jouw partner in een ellendig parket brengt. Hoewel het hart nog volop klopt voor die nieuwe relatie moet er toch een einde aan gemaakt worden. Dat doet pijn! En dat mag dan niet je bedoeling zijn maar het doet wel pijn. Niet alleen dat het jouw eigen partner het hart breekt, je breekt ook het hart van de partner van je partner. Nog even los van de vraag hoe ethisch zo’n afspraak tussen jullie is tegenover de partner van de partner. Het beroepen op jouw veto-recht zal daar mogelijk heftig verdriet geven dat jouw partner niet mag troosten. Wil jij je even herinneren wat er met jou gebeurt als je iemand wilt troosten maar iemand anders staat je dat niet toe? Of misschien maakt het veel boosheid los bij de partner van jouw partner. Kan je jezelf voorstellen dat de boosheid van iemand waar je van houdt “infectieus” is, dat je die boosheid ook makkelijk begint te voelen, zelfs als je ook van die persoon houdt waar jouw (ex)partner boos op is?

Als jouw partner jou dergelijke ingewikkelde gevoelens geeft, ook al had je dat zelf afgesproken en is het rationeel misschien helemaal uhhh …’rationeel’. Kan je jezelf voorstellen dat je hart even niet in staat is om je hoofd te volgen.

Het is wel mijn partner die me deze gevoelens geeft

De ellende is dat jij het dus bent voor jouw eerste partner die die dubbele gevoelens “veroorzaakt”….en als jij een relatie mag verbreken omdat jouw partner jou lastige dubbele gevoelens geeft… Zowel naar jou als de aanstichter van die dubbelheid, als ook naar de partner in nood, die de partner van de partner ineens geworden is.

Als je jouw veto-recht opeist dan doe je iets in jullie relatie. Dan trek je op jullie “relatie-bankrekening” een behoorlijke rekening open. Dat is in mijn ervaring meermaals het begin geweest van wat uiteindelijk een breuk werd in de relatie.
Verder doe je ook iets in de relatie an jouw partner met de partner van jouw partner. Daar gooi je namelijk nogal wat extra adrenaline bij… een spannend stofje als de relatie toch al wat spannend was voor jouw partner.


De ‘oplossing’

De ‘oplossing’ bestaat dus gewoon niet. Je kan er wel niet aan beginnen. OF je kan beslissen dat het heel goed voelde om jouw partner die belofte te doen maar dat het eigenlijk ondoenlijk en onethisch is om die belofte op te willen eisen.
Het is een poging om controle te hebben als je ‘m op wil eisen. Aan de nadere kant is het een cadeau dat je jouw partner zou willen geven, een commitment dat je schenkt aan je partner als je het af wil spreken.

  • Aan de ene kant: als jou vertrouwen niet groot genoeg is om het zonder veto-afspraak jullie relatie te openen voor anderen (romantisch of seksueel) doe het dan misschien maar liever niet. Misschien moet jullie commitment nog meer groeien. Of misschien is het gewoon niet zo jullie ding, ook al is het idee voor je hoofd misschien heel spannend, je hart moet wel je hoofd kunnen volgen als je dit pad in slaat
  • Aan de andere kant: er zijn misschien andere manieren om jouw commitment te bewijzen dan het doen van beloften die jouw partner eigenlijk niet in zal mogen gaan wisselen. Commitment is immers ook een afspraak met je hoofd die je hart zal volgen.

Samenvattend

Kort en goed: als jouw partner jou belooft dat hij/zij bereid is om jou veto-recht te geven over hun romantische relaties, bedank dan hartelijk voor het gebaar. Het is een mooi cadeautje wat je krijgt maar geef gelijk aan dat je vindt dat het tussen jullie om vertrouwen moet gaan. Dat alles bespreekbaar is en dat je niet van plan bent om hem/haar pijn te doen maar dat je dit cadeau niet wilt aannemen.
Als jouw partner je vraagt om dit recht… laat dan dit stukje eens lezen en ga samen eens onderzoeken of je misschien niet meer op zoek was naar zekerheid in plaats van vertrouwen. Onderzoek samen eens welke dingen je mogelijk kan doen of bespreken (of welk eigendomsrecht je los mag leren laten) zodat je het vertrouwen kan voelen om deze stappen te doen.

Ik hoop je met dit stuk geholpen te hebben om samen helderheid te bouwen met elkaar? Ik hoor graag of je er wat aan hebt gehad en als ik nog ergens behulpzaam kan zijn dan hoor ik graag van je (contact opnemen: *klik hier* )

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

contact opnemen >

Neem even contact met me op voor een afspraak door hier* contact op te opnemen…

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s