Wanneer switch je het doel van relatie-coaching?

Gaan we voor de Liefde of voor de Scheiding?
2006_10_016Wat ik altijd zeg over het doel van relatie-coaching: “het gaat om het terugbrengen van respect, spanning en liefde in de relatie of het behouden van wederzijds respect in het beëindigen van de relatie.”
Hier mee laat ik al zien dat er een moment kan zijn dat je een switch maakt in de doelstelling van relatie-coaching. Het is altijd een lastig moment om te bepalen wanneer je de eerste doelen los laat en samen gaat werken over de tweede.


Als je met elkaar te lang wacht

Als je die draai in de doelstelling te lang uitstelt dan maakt de pijn van de teleurstelling die jij zelf voelt over jouw partner dat je maar al makkelijk begint om die partner pijn te doen.
Niet eens omdat je gemeen bent of sadistisch maar vooral omdat het unfair voelt: “ik voel pijn: nou is het jouw beurt”, het voelt bijna als ‘fair’ om tussen de regels door te gaan sarren. Dat begint klein en het is een proces dat meestal beiderzijds begint te lopen. Daardoor starten verdedigingsmechanismen op en ontstaan relatiestress en als je niet uitkijkt zijn vechtscheidingen en loopgraven-oorlogen het gevolg. Het is vaak -ondanks goede voornemens- maar slecht te voorkomen als je dat niet ergens bespreekt met iemand die dat herkent als risico.
Want je vrienden en vriendinnen zullen aan jouw kant staan en die helpen je al snel graven. Het vereist vaak iemand met zicht op de relatie maar met enige afstand ten opzichte van jullie bieden.

Het is een risico want als dat soort dingen eenmaal opstarten in een relatie dan wordt het moeilijk om elkaar nog te respecteren voor de inspanningen en investeringen in elkaar. Investeringen die je beiden vast ergens hebt gedaan maar die gewoon zijn geworden en onder zijn gesneeuwd in het gedoe.

Dan ga je elkaar ondermijnen en ben je al gauw voornamelijk bezig om je eigen gelijk te gaan halen in plaats van dat je beiden bezig bent om elkaars “beste versie van jezelf” te helpen creëren (sounds corny en een beetje dr.Phil-achtig maar het is uiteindelijk wel waar het om gaat in en relatie: elkaar helpen om de beste versie van jezelf te worden in de toekomst).


Verwachtingen aan de ander

Natuurlijk is de teleurstelling die je voelt over jouw partner vooral een gevolg van de dingen die jij besliste te verwachten van hem/haar. En misschien is dat best een goed punt om nog eens een beetje over na te denken: Wat verwacht ik van mijn partner?.. en is dat wel iets dat ik van hem/haar mag verwachten? Of zijn er een paar dingen die ik vooral zelf moet gaan regelen in mijn eigen leven?

Zowel in een relatie -die moet veranderen om door te kunnen gaan- als ook in de scheiding -die altijd een fase van transformatie inhoudt- geldt de vraag “Wat wil ik in mijzelf bereiken en wat kan mijn partner wèl doen voor mij (want iets wèl doen is altijd beter dan iets dat mijn partner voor mij moet laten).
Wat kan iemand doen, hoe kan iemand mij helpen zodat ik beter in staat ben om de door mij gewenste groeistap te maken? …in òf na de relatie.


Verwachtingen aan jezelf

Want wanneer je besluit de relatie te beëindigen is dat namelijk precies het punt waar je over na moet hebben gedacht. Voor een scheiding kies je als je verwacht dat je zonder die ander een gelukkiger mens wordt.
Een scheiding is daarmee een groeistap waar je voor kiest: ik stop te verwachten dat mijn parther mij geeft wat ik wil hebben, ik ga het zelf geven aan mezelf …dan kan je maar beter vast hebben nagedacht over jouw eigen volgende stap in jouw persoonlijke groei.

Welke verwachtingen stel je aan jezelf en welke verwachtingen kan je maar beter loslaten omdat ze niet werken… niet bij deze partner, maar mogelijk ook niet bij een volgende.

Welke verwachtingen zijn wèl haalbaar en zijn jouw minimum eisen aan een partner.


Oppassen voor onnadenkend uitbesteden

Een risico daarbij is namelijk altijd dat je probeert ‘uit te bestenden’ aan jouw partner wat voor jou lastig is om aan jezelf te geven.
Want in een relatie kan het soms lastig zijn om voor jezelf te zorgen en omdat je ook wel voelt dat je iets eigenlijk zelf zou moeten doen dan betekent dat soms dat je niet blij kan zijn als je partner dat doet. Wanneer jouw partner zich inzet voor jouw persoonlijke groeistap, wanneer dan een partner voor je zorgt (en je er daarmee op wijst dat je nog niet altijd even goed voor jezelf kan zorgen) dan geeft dat aanvankelijk een prettig maar na verloop van tijd vaak vooral een confronterend gevoel.

Als je jezelf dat bedenkt dan kan het soms zijn dat je opnieuw nog een keer wilt nadenken over jouw eisen aan een relatie, misschien zelfs nog een keer na te denken over de relatie die je -nog- hebt. En als je beslist om het zelf te gaan doen in de toekomst. Kijk dan goed naar de dingen die jouw partner je -ooit- gegeven heeft. Want dat is wat je zelf moet leren doen. En dus ook mogelijk de dingen die jouw partner je niet heeft gegeven maar die je wel verwacht. Mogelijk zul je zelfs die moeten gaan doen in de transformatiefase die echtscheiding heet.

Gaan we voor elkaar zorgen? Of gaan we voor onszelf zorgen?


Wanneer dit aan het denken zet en je wilt daar eens contact over opnemen…

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

contact opnemen >

Neem even contact met me op voor een afspraak door hier* contact op te opnemen…

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s