Moet ik mijn Dom(me) laten helpen bij mijn (zelf)discipline?

zelfdiscipline, zelfwaardering en hulp van de Dom(me)

vragen en antwoorden…

Question:
Hoi Hans, ik wil mijn Domme vragen om mee te denken bij mijn gebrek aan zelfdiscipline. Is dat een wel een goed idee wat jou betreft?

D/s relationship dynamics

Answer:
Dat is eigenlijk best een behoorlijk complexe vraag.
…te complex om zo maar met “Ja” of “nee” te kunnen beantwoorden. Dus laat ik je een beetje meenemen in mijn gedachtengang.

Veranderen is lastig, dat weet ik. Daar maak ik mijn werk van 🙂 (en dat merk ik zelf ook re-gel-matig!) 😉
En de fantasie dat je een D/s-relatie gebruikt om je leefstijl te veranderen is logisch en begrijpelijk. Maar iedere bewuste verandering van gedragspatronen of leefstijl is namelijk het bewust ingrijpen in een evenwicht van allerhande automatisch gedrag, want is meestal zijn allerhande biologische en emotionele automatismen de basis van onze “slechte” eigenschappen. Wanneer jij het hebt over “gebrek aan zelfdiscipline” dan kunnen allerhande elementen in meespelen, zoals we verderop zullen tegenkomen.

Eisen en energie

Allereerst moeten we altijd even kritisch kijken naar de gewenste gedragsverandering. Want de eerste vraag die ik altijd stel is de vraag of de eisen aan jezelf wel in overeenstemming zijn met jouw energie. Als ik een beetje genetische aanleg heb voor depressie of als ik bijvoorbeeld door chronische lichamelijke klachten niet zo veel energie heb en ik eis van mijzelf dat ik niet alleen dagen van 10 uur/dag maak op mijn werk maar dat ik ook wat meer zou moeten doen aan het huishouden, dat ik trouwens ook niet zo veel zou moeten willen snoepen en dat ik ook eens wat meer zou moeten hardlopen, en trouwens ook wat minder zou moeten.. en nog wat vaker eigenlijk…

Soms stellen mensen zich een heel pakket eisen die op zichzelf allemaal wel redelijk zijn maar de optelsom van alle eisen kan gewoon meer zijn dan dat je energie hebt. Dat kan je leuk vinden of niet, dat kan zijn wat je vindt dat eerlijk is of niet… Maar als het telkens zo blijkt te zijn dan bestaat de kans dat je het jezelf moet gaan gunnen om bepaalde eisen los te laten zodat je andere eisen wel kunt volhouden. En dan een Dom(me) medeverantwoordelijk maken voor onhaalbare eisen zou niet echt fair zijn (en uiteindelijk nutteloos voor jezelf trouwens ook).

Labiel evenwicht (en wilskracht)

Er moeten inderdaad redenen genoeg zijn voor verandering om de nadelen van de verandering te ‘slikken’ en wel zo lang dat de voordelen gewicht biginnen te krijgen (bij voorbeeld: een veranderd eetpatroon wordt pas “leuk” als je echt wat begint af te vallen / conditietraining begint pas leuk te worden als je inderdaad meer energie begint te keijgen). Tot die tijd moeten er dus andere motivaties/redenen zijn voor een ander eetpatroon. Een mens als biologisch, emotioneel/sociaal, psychologisch en mogelijk spiritueel systeem is géén stabiel iets, ook al ervaren we dat zelf vaak anders. Eigenlijk veranderen we voortdurend (soms juist doordat we niets doen) wat maakt dat je naar ons gedrag kan kijken als een soort van evenwicht van een bi-stabiel systeem. De positieve meekoppelingen die binnen dat systeem werken maken dat het uiteindelijk bij gedragsverandering wèl of niet lukt om te veranderen (of dat we dus op welles-nietes blijven wankelen tot we het om laten vallen naar links of naar rechts).

Ik zeg altijd: “iedere motivatie is er eentje” en dat geldt zowel voor de positieve als de negatieve motivaties, de dingen die aantrekkelijk zijn en de dingen waar we bang voor zijn op verschillende niveaus.
De wilskracht waar we zelf graag erg enthousiast over zijn met z’n allen speelt helaas slechts een redelijk kleine rol in dat spel. We kunnen dingen doen die maken dat we dingen beginnen te veranderen, we kunnen dingen doen die het gevolg hebben dat er muntjes de positieve kant op beginnen te vallen waardoor er andere dingen meekomen. Een beetje vergelijkbaar met de dingen zien die we iedere keer zien op een domino-day. kleine veranderingen kunnen op wilskracht gebeuren waardoor grotere dingen ooglijk worden waardoor nog weer grotere mogelijkheden mogelijk worden op basis van wilskracht. Maar hadden we gelijk geprobeerd om de uiteindelijk grootste om te duwen dan hadden we er geen beweging in gekregen met alleen maar wilskracht.

De invloed van een Dom(me)

Submissie kan je natuurlijk ook inzetten als één van de motivaties in dit verhaal. Zowel de positieve motivatie omdat jij jouw Dom(me) wilt plezieren, als de negatieve -lees: angst voor straf-).
Liefde voor je partner (en daardoor mogelijk ook de behoefte om voor jezelf te zorgen zodat je voor een ander kan zorgen) en/of respect voor de Dom(me) of/of zelfs de angst voor straf zijn OOK motivaties. Het gaat uiteindelijk niet alleen om de optelsom van plussen en minnen die blijkbaar bestaat. De volgorde van de stappen en de grootte en het gewicht van de stappen zijn daarin belangrijk.

Als gezegd, we vertrouwen daar graag op onze wilskracht maar daarbij overschatten we onszelf nogal eens. Veel belangrijker is vaak de mate waarin je jezelf de resultaten van de verandering ook werkelijk gunt op een hart-niveau, in het emotionele brein. Angst wordt gaandeweg minder, wilskracht raakt makkelijk vermoeid aan het einde van de dag, liefde en respect zijn dingen die belangrijk zijn zolang de relatie belangrijk is, liefde voor jezelf is -als je dat eenmaal ontwikkeld hebt (niet altijd makkelijk)- vaak hetgene dat uiteindelijk het langst overeind blijft staan tegenover de automatismen die blijkbaar bestaan.

Bestaande evenwicht?

Mensen vergeten daarbij ook vaak te kijken het bestaande evenwicht. Er moet vaak iets af van de belasting van de wilskracht als je er iets anders bij wilt plaatsen. De terugkerende vraag die ik bij verandering vaak stel is “Wat is dat bestaande evenwicht eigenlijk?”
Ik zeg expres terugkerende vraag want het is niet tevoren allemaal in kaart te brengen. Vaak moet je gewoon onderweg en ga je gaandeweg eigenlijk steeds meer ontdekken waar welk gewicht ligt. Daarbij kunnen dingen als een beetje depressie of juist genoeg zelfondermijnende selftak maken dat het tipping point net niet gehaald wordt als de wilskracht eventjes  wat wegzakt.

Maar je hoeft het gelukkig niet allemaal alleen te doen in het leven. Zoals Darwin al beschreef (maar wat een beetje weinig aandacht heeft gekregen destijds)

In de survival of the fittest is het niet altijd de “fitheid” het is vaker degeen die het best samenwerkt met anderen en de omgeving

Als je het geheel inderdaad ziet als een evenwicht dan het kan best zijn dat een duwtje in de rug net voldoende is, als je voor jezelf een eerlijk overzicht hebt van al jouw negatieve en positieve motivaties. Dat is altijd een meerdimensionale systeem maar dat is vaak wel een voorwaarde om niet te veel te gaan leunen op wilskracht (op een onhandige -lees: uiteindelijk onwerkzame manier).

Druk op de D/s

Een puntje van aandacht hierbij is natuurlijk wel dat je hiermee een behoorlijke druk kunt leggen op de relatie. Wat voor relatie heb jij met jouw Dom(me)? Klopt het dat je die verantwoordelijkheid uit wilt besteden of samen wilt doen?
Door je zelfzorg behoorlijk uit handen te geven aan je Dom(me) kan je een extra druk op de relatie leggen die lastig kan zijn op den duur. Zelfs al voelt het op de korte termijn als een opluchting, je ziet nog wel eens dat relaties onder druk komen te staan. Zeker wanneer je misschien op de korte termijn wèl, maar op de lange termijn niet in staat blijkt te zijn om het gewenste gedrag vol te houden.

Dat kan het gevoel geven dat je als Dom(me) niet belangrijk genoeg bent. Of het kan maken dat je jezelf gemanipuleerd voelt omdat je moet gaan straffen voor iets waar je eigenlijk wel geïrriteerd over bent (en dan ga jij als subbie ook nog eens liggen genieten van iets dat dus eigenlijk ècht mis aan het gaan is). Dat zijn dingen waar je allebei over nagedacht moet hebben voordat je daar “ja” tegen zegt  als Dom(me) of als sub.

Korter termijn lange termijn

Zeker als je als een lange termijn strategie een druk van buitenaf nodig hebt dan is het waarschijnlijk wel belangrijk om eens te onderzoeken wat je inderdaad daadwerkelijk nodig hebt en -mogelijk- of je dat misschien niet ergens anders vandaan kan halen (bijvoorbeeld uit je emotionele zelf) -dat is overigens makkelijk gezegd maar dat kost vrijwel altijd wel de nodige oefening-.

In dat kader is het vaak nest belangrijk om na te denken over jouw eigen definitie van (zelf)discipline. Is dat structuur, is dat stimulans, is dat het gevoel de moeite waard te zijn? Als je voor de lange termijn strategie een druk van buitenaf nodig hebt om te doen wat je moet(?) doen dan is het interessant om eens te onderzoeken voor jezelf wat voor jou “discipline” nou eigenlijk is, want veel mensen denken daar een beetje te makkelijk over. (meer tekst op bijv: www.PraatmetHans.nl en BE-Managent.com)

Het risico van het uitbesteden van positieve motivaties is helaas wel dat je daarmee dus niet oefent in het “belangrijk vinden van jezelf”. Maar aan de andere kant is juist voor veel mensen ook een bevrijding dat je het gevoel ontwikkelt dat je een leven niet alleen hoeft te leven en dat je samen sterker staat en beter in staat bent om jouw leven vorm te geven zoals jij het graag vorm zou geven…

Als je dat prettig vindt dan kan ik wel met je meedenken over de vragen die dit stukje stelt. Neem dan gerust even contact met me op hierover*…


Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

contact opnemen >

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s